คำฟ้องและคำให้การ
กรณีสืบเนืองมาจากโจทก์ฟ้องขอให้จำเลยโอนกรรมสิทธิ์ใบอนุญาตจัดหางาน ซึ่งกรมแรงงานออกให้ในนามของจำเลยแก่โจทก์ จำเลยเป็นแต่เพียงตัวแทนของโจทก์ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยคืนใบอนุญาตจัดหางานและใส่ชื่อให้เป็นของโจทก์หากจำเลยไม่ยอมปฏิบัติตาม ก็ให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาของจำเลย คดีถึงที่สุด ชั้นบังคับคดีโจทก์ยื่นคำร้องว่า โจทก์ได้มีหนังสือแจ้งคำพิพากษาให้นายทะเบียนจัดหางานกลาง กรมแรงงาน ขอให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาของจำเลยในการคืนใบอนุญาตจัดหางานและใส่ชื่อโจทก์เป็นเจ้าของ แต่นายทะเบียนจัดหางานกลางตอบปฏิเสธ จึงขอให้ศาลชั้นต้นมีหนังสือแจ้งให้กรมแรงงานจัดการแก้ไขชื่อเจ้าของใบอนุญาตจัดหางานเป็นของโจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์วินิจฉัย่า การบังคับตามคำพิพากษาต้องเป็นไปตามลำดับที่ศาลชั้นต้นระบุไว้ในคำพิพากษา โจทก์จะก้าวล่วงไปขอให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลเป็นการแสดงเจตนาของจำเลยทีเดียวหาได้ไม่ จึงไม่ต้องวินิจฉัยปัญหาตามอุทธรณ์ของโจทก์ พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลอุทธรณ์พิพากษาใหม่ตามอุทธรณ์ของโจทก์ ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คำพิพากษาของศาลชั้นต้นที่ว่าใบอนุญาตจัดหางานเป็นของโจทก์ ให้จำเลยจัดการคืนใบอนุญาตและใส่ชื่อโจทก์ หากจำเลยไม่ปฏิบัติตามให้ถือเอาคำพิพากษาของศาลแทนการแสดงเจตนาของจำเลยนั้น ย่อมผูกพันเฉพาะคู่ความในคดีนี้เท่านั้น หามีผลไปบังคับกรมแรงงานซึ่งเป็นบุคคลภายนอกไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
