คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยได้บุกรุกเข้าไปปลูกบ้านและทำรั้วในที่ดินพิพาทของโจทก์ขอให้ขับไล่จำเลยรื้อบ้านและรั้วออกไปจำเลยให้การว่า จำเลยรับโอนสิทธิการเช่าซื้อที่ดินพิพาทมาจากนายมุ่ย เพชรไฝขอให้ยกฟ้องจำเลยขอให้หมายเรียกนายมุ่ย เพชรไฝ เข้ามาเป็นจำเลยร่วมศาลชั้นต้นอนุญาตนายมุ่ย จำเลยร่วมให้การว่า จำเลยร่วมได้เช่าซื้อที่ดินพิพาทมาจากนายรัตน์เจ้าของเดิม ต่อมานายรัตน์โอนขายให้แก่โจทก์ จำเลยร่วมคัดค้าน ในที่สุดโจทก์นายรัตน์และจำเลยร่วมตกลงกันว่าให้นายรัตน์โอนให้แก่โจทก์ไปก่อน แล้วโจทก์จะโอนที่ดินพิพาทให้แก่จำเลยร่วมภายใน 3 เดือน แล้วโจทก์ผิดสัญญา จำเลยร่วมได้โอนสิทธิเช่าซื้อให้แก่จำเลย จำเลยเข้าครอบครองโดยความรู้เห็นยินยอมของโจทก์ ขอให้ยกฟ้องศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาให้ขับไล่จำเลยจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาเป็นปัญหาข้อกฎหมายเพียงข้อเดียวว่านายรัตน์เจ้าของกรรมสิทธิ์ที่ดินเดิมซึ่งเป็นผู้จัดสรรที่ดินไม่ปฏิบัติตามประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ 286 ข้อ 32 จึงต้องปฏิบัติตามประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 286 ข้อ 24ซึ่งบัญญัติให้ผู้จัดสรรที่ดินใช้สิทธิเรียกร้องเอาราคาที่ค้างชำระทั้งหมดจากผู้ซื้อที่ผิดนัดไม่ชำระราคาเป็นคราว ๆ ตั้งแต่สองคราวติดต่อกันก็ได้ นายรัตน์เจ้าของที่ดินเดิมไม่มีสิทธิเลิกสัญญาเช่าซื้อ เมื่อนายมุ่ย ผู้เช่าซื้อเดิมโอนสิทธิตามสัญญาเช่าซื้อให้แก่จำเลยแล้ว โจทก์ผู้รับโอนกรรมสิทธิ์ที่ดินมาจากนายรัตน์จึงชอบจะเรียกร้องเอาค่าเช่าซื้อที่ยังขาดอยู่จากจำเลย โดยไม่มีสิทธิฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกไปเสียจากที่ดินพิพาทได้ และประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าวเป็นกฎหมายแม้จำเลยจะไม่ได้ยกขึ้นกล่าวไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ก็มีสิทธิฎีกาให้ศาลวินิจฉัยได้พิเคราะห์แล้ว
เห็นว่า ปัญหาข้อกฎหมายที่คู่ความไม่ได้ยกขึ้นว่ากล่าวไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์แต่คู่ความมีสิทธิที่จะฎีกาได้นั้น จะต้องเป็นปัญหาอันเกี่ยวด้วยความสงบเรียบร้อยของประชาชน ตามที่บัญญัติไว้ในประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 249 กรณีตามฎีกาจำเลย ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 286 ข้อ 24 เพียงแต่ให้สิทธิแก่ผู้จัดสรรที่ดินที่จะเรียกร้องเอาราคาที่ดินทั้งหมดที่ผู้ซื้อยังค้างชำระอยู่ในกรณีที่ผู้ซื้อผิดนัดไม่ชำระราคาที่ต้องชำระเป็นคราว ๆ ตั้งแต่สองคราวติดต่อกันขึ้นไปก็ได้เท่านั้น จึงมิใช่กฎหมายที่เกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชน จำเลยไม่มีสิทธิฎีกาอ้างประกาศของคณะปฏิวัติดังกล่าวมาให้ศาลวินิจฉัยในเมื่อมิได้ยกข้อต่อสู้ในเรื่องนี้ไว้ในศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์พิพากษายกฎีกาจำเลย
