คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้องของเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ที่ขอให้ออกหมายบังคับคดี
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงได้ความว่าเมื่อวันที่ 1 เมษายน 2513 ลูกหนี้ทำสัญญาเช่าตึกแถวพิพาทจากนายจิตรมีกำหนดเวลา 12 ปี ตามสัญญาเช่าเอกสารหมาย ร.1 ต่อมาเดือนกันยายน 2519ลูกหนี้โอนสิทธิการเช่าให้นางสาวจุฑาทิพย์ และวันที่ 29 มีนาคม 2520 นางสาวจุฑาทิพย์โอนสิทธิการเช่าให้นางไซลั้ง เมื่อศาลมีคำสั่งให้เพิกถอนการโอนสิทธิการเช่าระหว่างลูกหนี้กับนางสาวจุฑาทิพย์และระหว่างนางสาวจุฑาทิพย์กับนางไซลั้ง ให้สิทธิการเช่ากลับมาเป็นของลูกหนี้ตามเดิมแล้วนางไซลั้งได้ยื่นคำร้องขอส่งคืนตึกแถวพิพาทต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ขณะเดียวกันนายจิตรมีหนังสือแจ้งไปยังเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ว่า
ไม่ยอมให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โอนสิทธิการเช่าตึกแถวพิพาทให้ผู้อื่น ปัญหาที่ต้องวินิจฉัยมีว่านางสาวจุฑาทิพย์และนางไซลั้งจะต้องรับผิดชดใช้ค่าโอนสิทธิการเช่าตึกแถวพิพาทให้แก่กองทรัพย์สินของลูกหนี้หรือไม่ศาลฎีกาพิเคราะห์แล้วเห็นว่า เมื่อศาลมีคำสั่งเพิกถอนการโอนสิทธิการเช่าตึกแถวพิพาทให้กลับมาเป็นของลูกหนี้แล้ว นางไซลั้งได้ยื่นคำร้องขอส่งคืนตึกแถวพิพาทต่อเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ เป็นการให้สิทธิการเช่ากลับมาเป็นของลูกหนี้ตามเดิม อันเป็นการปฏิบัติตามคำพิพากษาแล้ว ส่วนการที่นางไซลั้งรื้อบันไดทางขึ้นชั้นบนของตึกแถวพิพาทไม่เกี่ยวกับสิทธิการเช่า แต่เป็นเรื่องที่เกี่ยวกับสภาพของตึกแถวพิพาท ซึ่งเป็นคนละเรื่องกัน และการที่นายจิตรไม่ยอมให้เจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์โอนสิทธิการเช่าให้ผู้อื่นก็เป็นเรื่องระหว่างเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์กับนายจิตรเจ้าพนักงานพิทักษ์ทรัพย์ชอบที่จะว่ากล่าวเอากับนายจิตรโดยตรง นางสาวจุฑาทิพย์และนางไซลั้งจึงไม่ต้องรับผิดชดใช้ค่าโอนสิทธิการเช่าตึกแถวพิพาทให้แก่กองทรัพย์สินของลูกหนี้"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
