คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยทั้งสองซึ่งเป็นทหารประจำการสมคบกับจำเลยในคดีอาญาดำที่ ๖๔/๒๔๘๗ ของศาลทหารมณฑลทหารที่ ๔ (นครสวรรค์) ปล้นเนื้อหมู เส้นก๋วยเตี๋ยว ถั่วงอกและหาบของนายเฮียะ เหตุเกิดที่ตำบลย่านมัทรีย์ จังหวัดนครสวรรค์ ขอให้ลงโทษ ศาลชั้นต้นเชื่อพะยานโจทก์ลงโทษจำเลยตาม ก.ม. ลักษณะอาญา มาตรา ๓๐๐
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ว่า ทรัพย์ที่ถูกปล้นเป็นของใคร เหตุเรื่องนี้เกิดที่ไหน ทางพิจารณาได้ความต่างกับที่กล่าวในฟ้อง ต้องยกฟ้อง
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า แม้ทางพิจารณาจะได้ความว่าทรัพย์นี้เป็นของผู้อื่น ไม่ใช่ของนายเฮียะ ทรัพย์อันเดียวกันแต่เรียกผู้ปกครองทรัพย์นี้เป็นเจ้าของ เป็นข้อปลีกย่อย จำเลยไม่หลงข้อต่อสู้ ไม่เป็นเหตุให้ยกฟ้องฎีกาที่ ๓๔๒/๒๔๘๕ ส่วนเรื่องสถานที่เขาฤาษีที่พะยานโจทก์กว่าเกิดเหตุที่นั่นนั้น เขาฤาษีจะอยู่ในตำบลย่านมัทรีย์ตามที่กล่าวในฟ้องหรือไม่ไม่ได้ความ เมื่อจำเลยไม่ได้คัดค้านอย่างไร จะต้องฟังในเบื้องต้นว่าอยู่ในตำบลที่โจทก์ฟ้อง เว้นแต่จำเลยจะคัดค้านและนำสืบให้ได้ความว่าเป็นคนละตำบลกัน
จำเลยอุทธรณ์อีกข้อหนึ่งว่า คดีนั้นโอนมาจากศาลทหารมาขึ้นศาลพลเรือน การพิจารณาในศาลทหารเป็นอันใช้ไม่ได้นั้น เห็นว่า ตามพ.ร.บ.กฎอัยยการศึ่ก (ฉบับที่ ๓) พ.ศ.๒๔๘๗ ม.๘ ให้นำบทบัญญัติแห่งวิธีพิจารณาความอาญา ให้บังคับ ตั้งแต่วันที่โอนคดีมา ไม่มีว่าการพิจารณาที่แล้วมาแล้วในศาลทหารใช้ไม่ได้ อุทธรณ์ของจำเลยเป็นอันตกไป
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน จำเลยฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
