คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายนายธวัช แซ่ตั้ง ผู้ตายถูกที่หน้าอกขวาทะลุปอดโดยเจตนาฆ่า ผู้ตายถึงแก่ความตายเพราะพิษบาดแผลนั้น ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ ริบมีดของกลาง
จำเลยให้การว่า จำเลยใช้มีดแทงป้องกันตัว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘ จำคุก ๑๕ ปี ลดโทษ ๑ ใน ๓ จำคุก ๑๐ ปี มีดของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า กรณีเกิดจากเป็นปากเสียงแล้วบันดาลโทสะสมัครใจวิวาทจะเข้าทำร้ายกัน และจำเลยเป็นฝ่ายลงมือแทงผู้ตายแล้ววิ่งหนี ผู้ตายจึงขับตามไป ข้อเท็จจริงฟังไม่ได้ว่า จำเลยกระทำไปเพื่อป้องกันตัว และการที่จำเลยใช้มีดพับสปริงปลายแหลมยาว ๑ คืบ เป็นอาวุธแทงไปตรง ๆ ที่หน้าอกของผู้ตาย บาดแผลรอยแทงยาว ๒.๕๑ เซนติเมตร ลึก ๘ เซนติเมตร ทะลุปอดและเส้นเลือดแดงใหญ่ที่หัวใจ แสดงว่าจำเลยแทงไปโดยแรงตรงส่วนสำคัญของร่างกายโดยสำนึกและย่อมเล็งเห็นผลของการกระทำของจำเลยได้ว่าเป็นเหตุให้ผู้ตายถึงแก่ความตายได้ จำเลยจึงต้องมีความผิดตามฟ้อง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
