Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2626/2527

พ.ศ. 2527 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

เมื่อสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีของลูกจ้างมิได้หมายถึงแต่เฉพาะสิทธิหยุดพักผ่อนฯ ตามที่กำหนดไว้ในระเบียบของนายจ้าง เท่านั้น จึงย่อมหมายถึงสิทธิในการหยุดพักผ่อนฯ ตามกฎหมายด้วยดังนั้น การที่ลูกจ้างมีสิทธิหยุดพักผ่อนฯตามกฎหมาย 6 วัน และขอใช้สิทธิหยุดพักผ่อนฯ แทนวันลาป่วยตามที่ระเบียบของนายจ้างเปิดโอกาสให้ทำได้นายจ้างจะอ้างว่าสิทธิหยุดพักผ่อนฯ ของลูกจ้างเกิดขึ้นโดยผลของคำพิพากษาและไม่อนุญาตให้ลูกจ้างใช้สิทธินั้นหาได้ไม่

คำฟ้องและคำให้การ

โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างประจำของจำเลย จำเลยได้ทำข้อตกลงเกี่ยวกับสภาพแรงงานฯ ซึ่งโจทก์เป็นสมาชิก ตกลงให้โจทก์สามารถใช้สิทธิพักผ่อนแระจำปีแทนวันลากิจหรือลาป่วยได้ ต่อมาโจทก์ลาป่วยและขอใช้สิทธิพักผ่อนแทนวันลาป่วย จำเลยไม่อนุญาตให้พักผ่อนแทนวันลาได้ ทำให้โจทก์ต้องเสียสิทธิในวันลาซึ่งนำมาคำนวณเพื่อผลประโยชน์ของโจทก์ปลายปี ขอให้บังคับจำเลยอนุญาตให้โจทก์ใช้สิทธิหยุดพักผ่อนแทนวันลาป่วยตามวันที่ได้ลาไปแล้ว

จำเลยให้การว่า ในรอบปีการบัญชีโจทก์มีวันลากิจลาป่วยรวมกันเกิน 36 วัน จึงไม่มีสิทธิหยุดพักผ่อนตามระเบียบของจำเลย

โจทก์ฟ้องจำเลยต่อศาลอ้างว่าระเบียบของจำเลยไม่ชอบด้วยกฎหมาย ในที่สุดศาลฎีกาพิพากษาให้จำเลยอนุญาตให้โจทก์หยุดพักผ่อนประจำปี 6 วันทำงาน จำเลยจึงกำหนดวันให้โจทก์ใช้สิทธิหยุดพักผ่อนตามคำพิพากษาศาลฎีกา แต่โจทก์จะขอใช้สิทธิวันหยุดพักผ่อนดังกล่าวแทนวันลาป่วยที่โจทก์ทั้งสองได้ลาป่วยไว้แล้ว สิทธิในการหยุดพักผ่อน 6 วันของโจทก์เกิดขึ้นโดยผลคำพิพากษาของศาล มิใช่สิทธหยุดพักผ่อนตามระเบียบของจำเลย จำเลยจึงไม่อนุญาตให้โจทก์ใช้สิทธิวันหยุดพักผ่อนแทนวันลาป่วย และตามระเบียบของจำเลยได้จำเลยมีอำนาจที่จะใช้ดุลพินิจว่าจะอนุญาตให้ลูกจ้างคนใดใช้สิทธิวันหยุดพักผ่อนวันลากิจป่วยได้หรือไม่ เมื่อจำเลยใช้ดุลพินิจไม่อนุญาตให้โจทก์ใช้สิทธิวันหยุดพักผ่อนแทนวันลาป่วยไปโดยชอบแล้ว

โจทก์ไม่มีสิทธินำคดีมาฟ้องขอให้พิพากษายกฟ้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ตามระเบียบของจำเลย การที่จะนับวันหยุดพักผ่อนแทนวันลาป่วยลากิจได้ก็ต่อเมื่อได้รับอนุญาตจากจำเลยแล้ว จำเลยอนุญาตให้โจทก์ลาป่วยแต่ไม่อนุญาตให้หยุดพักผ่อนแทนลาป่วย โจทก์จะฟ้องขอให้บังคับจำเลยใช้ดุลพินิจย้อนหลังไปเพื่ออนุญาตให้โจทก์ใช้สิทธิหยุดพักผ่อนแทนวันลาป่วยจึงไม่อาจกระทำได้ พิพากษายกฟ้องโจทก์โจทก์อุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า ตามระเบียบองค์การค้าของคุรุสภาว่าด้วยการทำงานของเจ้าหน้าที่องค์การค้าของคุรุสภา (ฉบับที่ 6) พ.ศ. 2525ข้อ 11 วรรคสาม กำหนดไว้ว่า "สิทธิวันหยุดพักผ่อนประจำปีจะนำมาใช้แทนวันลากิจลาป่วยเฉพาะครั้งที่ได้รับอนุญาตให้ลาโดยมีค่าแรงสำหรับวันลาครั้งหนึ่งทั้งหมดตั้งแต่ 1 วันติดต่อกันขึ้นไปก็ได้"

เห็นว่าสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีตามระเบียบของจำเลยมิได้ให้ความหมายหรือคำจำกัดความไว้ว่า หมายถึงแต่เฉพาะสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีตามที่กำหนดไว้ในระเบียบนี้เท่านั้น จึงย่อมหมายถึงสิทธิในการหยุดพักผ่อนประจำปีตามที่ระบุไว้ในประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่อง การคุ้มครองแรงงานซึ่งมีผลใช้บังคับเป็นกฎหมายด้วย เมื่อโจทก์มีสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีตามกฎหมายจำนวน 6 วัน การที่โจทก์ขอใช้สิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีแทนวันลาป่วยดังกล่าว ย่อมเป็นการใช้สิทธิโดยชอบตามที่ระเบียบของจำเลยเปิดโอกาสให้กระทำได้ จำเลยจะอ้างว่าสิทธิหยุดพักผ่อนประจำปีของโจทก์เกิดขึ้นโดยผลของคำพิพากษา และไม่อนุญาตให้โจทก์ใช้สิทธินั้นหาได้ไม่พิพากษากลับ ให้จำเลยอนุญาตให้โจทก์หยุดพักผ่อนประจำปีวันลาป่วยที่โจทก์ขอให้สิทธิไว้แล้วได้

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
ดุสิต วราโห · ขจร หะวานนท์ · จุนท์ จันทรวงศ์
แหล่งที่มา
กองผู้ช่วยผู้พิพากษาศาลฎีกาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้