คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีวัตถุระเบิดขว้างชนิดสังหาร 1 ลูก ซึ่งเป็นวัตถุระเบิดที่นายทะเบียนไม่สามารถออกใบอนุญาตให้ได้ตามกฎหมาย ไว้ในความครอบครองโดยฝ่าฝืนกฎหมาย ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 ฯลฯ
จำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. 2490 มาตรา 55, 78 ฯลฯ จำคุก 10 ปี ของกลางริบ
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เชื่อว่าจำเลยกระทำผิดจริงแต่ที่ศาลชั้นต้นวางโทษจำคุกจำเลย 10 ปี เห็นว่าสูงเกินไป ทั้งปรากฏตามคำให้การของจำเลยว่าจำเลยมีอายุ 17 ปี ได้พิเคราะห์อายุประกอบกับพฤติการณ์แห่งคดีแล้ว สมควรวางโทษจำคุกให้น้อยลง พิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำคุกจำเลยเมื่อลดมาตราส่วนโทษกึ่งหนึ่งตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 75 แล้วมีกำหนด 2 ปี นอกจากที่แก้คงเป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยน้อยเกินไป ขอให้วางโทษตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น ศาลฎีกาพิจารณาแล้ว ศาลชั้นต้นลงโทษจำคุกจำเลย 10 ปี แม้ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้จำคุก 2 ปี เห็นว่าศาลอุทธรณ์แก้เฉพาะกำหนดโทษ ไม่ได้แก้บท เป็นการแก้น้อยฎีกาโจทก์เป็นข้อเท็จจริงต้องห้ามฎีกาตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา 218 ศาลฎีกาจึงไม่รับวินิจฉัยพิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
