คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสามเข้าหุ้นกันตั้งโรงสีข้าว มีจำเลยที่ ๓ เป็นเจ้าของและจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ เป็นลูกจ้าง โจทก์ขายข้าวเปลือกให้โรงสีแห่งนี้เป็นเงิน๕๓,๓๐๐ บาท โดยจำเลยที่ ๑ ที่ ๒ เป็นผู้รับข้าวเปลือก จำเลยที่ ๑ ได้ชำระเงินแล้ว๑๓,๓๐๐ บาท จำเลยทั้งสามได้ออกเช็คสั่งจ่ายเงินอีก ๔๐,๐๐๐ บาทให้โจทก์โจทก์นำเช็คไปขึ้นเงิน แต่ธนาคารปฏิเสธการจ่ายเงินเพราะเงินในบัญชีมีไม่พอจ่าย ทั้งนี้ จำเลยทั้งสามได้ออกเช็คในขณะที่มีเงินอยู่ในบัญชีไม่ครบตามจำนวนเงินที่สั่งจ่ายและโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติว่าด้วยความผิดอันเกิดจากการใช้เช็ค พ.ศ. ๒๔๙๗มาตรา ๓ กับให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้เงิน ๔๐,๐๐๐ บาทพร้อมด้วยดอกเบี้ย
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๑ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ และให้รับฟ้องในทางแพ่งที่ฟ้องจำเลยทั้งสาม จำเลยทั้งสามให้การว่า จำเลยมิได้เข้าหุ้นตั้งโรงสี จำเลยที่ ๑ เช่าโรงสีจากจำเลยที่ ๓ จำเลยที่ ๒ เพียงเข้ามาช่วยทำงาน เมื่อเดือนกุมภาพันธ์ ๒๕๑๒จำเลยที่ ๑ โจทก์ นายเสรี และนายใช้เข้าหุ้นส่วนค้าข้าวสาร โดยโจทก์ นายเสรีและนายใช้ลงทุนข้าวเปลือก จำเลยที่ ๑ ลงทุนรับสีข้าว เช็คตามฟ้องจำเลยที่ ๑ออกให้แก่โจทก์โดยไม่ลงวันสั่งจ่าย เพื่อให้โจทก์นำไปมอบให้ชาวนาเป็นประกันในการซื้อเชื่อข้าวเปลือกจากชาวนาเมื่อเดือนมิถุนายน ๒๕๑๒ ได้คิดบัญชีกันและได้หักเงินค่าข้าวเปลือกตามเช็คมอบให้แก่โจทก์ นายเสรีและนายใช้ไปแล้วแต่คนทั้งสามไม่คืนเช็คให้แก่จำเลยที่ ๑ กลับนำเช็คไปขึ้นเงินแล้วฟ้องเป็นคดีนี้ซึ่งไม่มีมูลหนี้ต่อกันแล้ว
ขอให้ยกฟ้อง ศาลชั้นต้นฟังว่า จำเลยทั้งสามเป็นหุ้นส่วนตั้งโรงสีข้าว จำเลยที่ ๑ออกเช็คชำระหนี้ค่าข้าวเปลือกแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ จึงมีความผิดตามฟ้องพิพากษาให้จำคุกจำเลยที่ ๑ เจ็ดเดือน ให้จำเลยทั้งสามร่วมกันชำระเงิน๔๐,๐๐๐ บาท พร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์และขอทุเลาการบังคับคดี ฟ้องอุทธรณ์และคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีระบุแต่ชื่อจำเลยที่ ๑ แต่นายบรรพตทนายจำเลยทั้งสามเป็นผู้ลงชื่อในอุทธรณ์และคำร้อง ศาลชั้นต้นสั่งรับอุทธรณ์และคำร้องไว้แล้วต่อมาจำเลยทั้งสามได้ยื่นคำร้องขอระบุชื่อจำเลยที่ ๒ และจำเลยที่ ๓ เป็นผู้ยื่นอุทธรณ์และคำร้องขอทุเลาการบังคับคดี ศาลอุทธรณ์อนุญาต ศาลอุทธรณ์ฟังว่า จำเลยที่ ๑ ออกเช็คชำระหนี้ค่าข้าวเปลือกมิใช่เพื่อค้ำประกัน จำเลยที่ ๑ ออกเช็คโดยเจตนาจะไม่ให้มีการใช้เงินตามเช็ค ฯลฯเป็นความผิดทางอาญา และต้องรับผิดชดใช้เงินตามเช็คพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ในคดีส่วนแพ่ง จำเลยที่ ๑ ฎีกา ศาลชั้นต้นสั่งรับเฉพาะคดีส่วนแพ่ง คดีส่วนอาญาจึงเป็นอันถึงที่สุด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกาให้จำเลยทั้งสามร่วมกันใช้เงินและคัดค้านคำสั่งศาลอุทธรณ์ที่อนุญาตให้ระบุชื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ลงในฟ้องอุทธรณ์ ศาลฎีกาเชื่อว่าเช็คตามฟ้องจำเลยที่ ๑ ออกให้โจทก์เพื่อชำระราคาข้าวเปลือกที่โจทก์นำมาขายให้ จำเลยที่ ๑ จึงต้องชดใช้เงินแก่โจทก์แต่ฟังไม่ได้ว่าจำเลยทั้งสามเป็นหุ้นส่วนกัน จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ไม่ต้องรับผิดใช้เงินตามเช็ค แล้ววินิจฉัยข้อกฎหมายว่า โจทก์ฎีกาว่า ศาลอุทธรณ์อนุญาตให้เพิ่มชื่อจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ในฟ้องอุทธรณ์เป็นการไม่ชอบ เพราะจำเลยยื่นคำร้องในเรื่องนี้เมื่อพ้นระยะเวลายื่นอุทธรณ์แล้ว เห็นว่าจำเลยมิได้ยื่นคำร้องขอแก้ไขเพิ่มเติมฟ้องอุทธรณ์โดยอ้างเหตุขึ้นมาใหม่แต่อย่างใด จำเลยคงอ้างแต่เพียงว่า
ฟ้องอุทธรณ์ที่ได้ยื่นไว้แล้วเป็นอุทธรณ์ของจำเลยทั้งสาม แต่ที่ระบุชื่อจำเลยที่ ๑ ผู้เดียวนั้นเพราะพิมพ์ผิดพลาดไป ศาลอุทธรณ์พิเคราะห์ฟ้องอุทธรณ์แล้วมีความเห็นว่าเป็นฟ้องอุทธรณ์ของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ด้วยจึงสั่งอนุญาตตามคำร้อง ซึ่งศาลฎีกาเห็นพ้องด้วยเพราะข้อความในฟ้องอุทธรณ์ที่ว่าจำเลยทั้งสามมิได้เป็นหุ้นส่วนกัน จำเลยที่ ๑ เป็นผู้สั่งจ่ายเช็คจำเลยที่ ๑ จึงต้องรับผิดหนี้ตามเช็คแต่ผู้เดียว ศาลจะบังคับให้จำเลยที่ ๒ ที่ ๓ต้องรับผิดด้วยหาชอบไม่นั้นเป็นข้ออุทธรณ์ของจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ผู้ที่ลงนามในฟ้องอุทธรณ์ คือ นายบรรพตผู้เป็นทนายให้จำเลยทั้งสามคน ยังปรากฏตามคำร้องขอทุเลาการบังคับคดีที่ยื่นพร้อมฟ้องอุทธรณ์ด้วยว่าจำเลยทั้งสามได้ยื่นอุทธรณ์มาพร้อมกันนี้แล้ว เห็นได้ชัดว่าจำเลยที่ ๒ ที่ ๓ ได้ยื่นอุทธรณ์ร่วมกับจำเลยที่ ๑ จริง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
