คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า ที่ดินของโจทก์จดทะเบียนให้เป็นภาระจำยอมแก่ที่ดินของจำเลยเพื่อเป็นทางเข้าออกตามสัญญา จำเลยผิดสัญญาทำประตูปิดกั้นทางตั้งป้ายชื่อโรงแรมและทำกันสาดรุกล้ำ ติดตั้งถังแก๊สใต้ดินต่อท่อแก๊สผ่าน ตั้งเสาไฟฟ้าและสายไฟฟ้าแรงสูงผ่านที่ดินภารยทรัพย์ ใช้ที่ดินภารยทรัพย์เป็นที่จอดรถ เป็นการเพิ่มภาระทำให้โจทก์เสียหาย ขอให้สั่งจำเลยเปิดทาง รื้อถอนสิ่งปลูกสร้างดังกล่าวและไม่ใช้ที่ดินโจทก์เป็นที่จอดรถและให้ใช้ค่าเสียหาย
จำเลยให้การและฟ้องแย้งว่า จำเลยทำประตูปิดกั้นนอกส่วนที่ดินที่เป็นภาระจำยอม เดิมโจทก์และบริษัทอื่นร่วมกันลงทุนตั้งบริษัทจำเลย การกระทำตามที่โจทก์ฟ้องโจทก์ได้รู้เห็นยินยอมมาแต่ต้น และเป็นการใช้สิทธิ์ตามข้อสัญญา ค่าเสียหายสูงเกินควร คดีขาดอายุความ โจทก์กำลังสร้างฐานคอนกรีตและเสาเหล็กลงในทางภาระจำยอมทำให้ทางแคบ ก่อสร้างศาลพระภูมิและอาคารพาณิชย์รุกล้ำทางภาระจำยอมทำให้ทางภาระจำยอมเสื่อมประโยชน์ ขอให้สั่งห้ามการกระทำดังกล่าวของโจทก์ และให้โจทก์รื้อสิ่งที่ปลูกสร้างแล้วออกไป
จำเลยยื่นคำร้องว่าโจทก์กำลังดำเนินการก่อสร้างฐานคอนกรีตและเสาเหล็ก หากสร้างเสร็จจะทำให้ประโยชน์แห่งภาระจำยอมเสื่อม การกระทำของโจทก์เป็นการผิดสัญญา ขอให้สั่งห้ามชั่วคราวมิให้โจทก์กระทำก่อสร้างต่อไป โจทก์ยื่นคำคัดค้านว่า โจทก์ก่อสร้างเสาเหล็กเพื่อติดตั้งป้ายโฆษณาในทางภาระจำยอม เหลือทางผ่าน ๑๐ เมตรไม่เป็นเหตุให้เสื่อมประโยชน์ ไม่เป็นการผิดสัญญา ต่อมาจำเลยยื่นคำร้องในเหตุฉุกเฉิน ขอให้ศาลมีคำสั่งให้โจทก์เลิกปิดกั้นทางภาระจำยอม และระงับการก่อสร้าง และยื่นคำร้องเพิ่มเติมว่าโจทก์ตั้งเสาเหล็กและทำโครงเหล็กขนาดยาวปิดกั้นถนนจนไม่สามารถใช้ทางได้ ขอให้รื้อถอนเสาและโครงเหล็กออกไป
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นไต่สวนแล้ว มีคำสั่งให้ระงับการก่อสร้างใด ๆ ในทางภาระจำยอม ให้โจทก์เปิดทางที่ปิดกั้นทั้งหมด รื้อถอนเสาออก ให้ขนสัมภาระที่กีดขวางทางภาระจำยอมออกให้หมดโดยทำให้เสร็จสิ้นภายใน ๓ วัน โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ไต่สวนฉุกเฉินและมีคำสั่งห้ามหรือมีคำสั่งใหม่ให้โจทก์ก่อสร้างเสาเหล็กในทางภาระจำยอม เพราะโจทก์มิได้กระทำซ้ำหรือกระทำต่อไปซึ่งการละเมิดหรือการผิดสัญญา ดังที่โจทก์ได้แถลงคัดค้านไว้ ระหว่างนัดไต่สวนศาลชั้นต้นเห็นว่า คำร้องของโจทก์อ้างว่าพฤติการณ์ในคดีไม่ได้กระทำซ้ำหรือกระทำต่อไปซึ่งการละเมิดหรือการผิดสัญญาเท่านั้น มิได้โต้แย้งข้อเท็จจริงเป็นประการอื่น ไม่มีเหตุสมควรจะเพิกถอนคำสั่งห้าม จึงมีคำสั่งให้งดไต่สวนและยกคำร้องโจทก์
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า การที่ศาลชั้นต้นมีคำสั่งห้ามชั่วคราวตามคำร้องขอของจำเลยให้โจทก์ระงับการก่อสร้างใด ๆ ในทางภาระจำยอม ให้โจทก์เปิดทางที่ปิดกั้นทั้งหมดรวมทั้งรื้อถอนเสาในถนนด้านทิศใต้ออก ให้โจทก์ขนสัมภาระที่กีดขวางทางภาระจำยอมออกไปให้หมดนั้น เป็นการสั่งโดยมีเหตุสมควรและมีเหตุเพียงพอและเป็นการกระทำที่เกี่ยวเนื่องกับฟ้องแย้งของจำเลย เพราะโจทก์กำลังทำซ้ำหรือกระทำต่อไปซึ่งเป็นการผิดสัญญาตามที่จำเลยกล่าวอ้างในคำขอ โจทก์ตั้งรูปคดีขอให้ศาลเพิกถอนคำสั่งดังกล่าว โดยอ้างลอย ๆ แต่เพียงว่าโจทก์ไม่ได้กระทำซ้ำหรือกระทำต่อไปซึ่งการละเมิดหรือการผิดสัญญาเท่านั้น ซึ่งข้อเท็จจริงที่ว่าโจทก์กระทำซ้ำตามที่ศาลสั่งห้ามหรือไม่นั้น
โจทก์ก็รับแล้วว่าขณะนั้นโจทก์กำลังกระทำอยู่จริง แสดงว่าโจทก์กระทำซ้ำอยู่ โจทก์หาได้โต้เถียงว่าคำสั่งนั้นศาลชั้นต้นสั่งโดยไม่มีเหตุเพียงพอหรือไม่มีเหตุสมควรตามกฎหมายหรือมีเหตุอื่นที่จะเพิกถอนคำสั่งนั้นแต่อย่างใดไม่ คดีจึงไม่ต้องไต่สวนพยานโจทก์ และในชั้นนี้ไม่มีทางเพิกถอนคำสั่งห้ามของศาลชั้นต้น ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นให้ยกคำร้องของโจทก์ชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
