Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2545/2522

พ.ศ. 2522 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

จำเลยซึ่งมีภรรยาและบุตรแล้ว นัดพบกับผู้เยาว์ซึ่งเป็นนักเรียนหญิงชั้น ม.ศ.3 อายุ 16 ปี กำลังเรียนอยู่ และได้ร่วมประเวณีกันทุกครั้งที่พบกัน ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่อยู่ในฐานะที่จะเลี้ยงดูผู้เยาว์ฉันสามีภรรยาได้ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจาร

บทกฎหมายที่ศาลวินิจฉัยในคดีนี้

คำฟ้องและคำให้การ

จำเลยซึ่งมีภรรยาและบุตรแล้ว นัดพบกับผู้เยาว์ซึ่งเป็นนักเรียนหญิงชั้น ม.ศ.3 อายุ 16 ปี กำลังเรียนอยู่ และได้ร่วมประเวณีกันทุกครั้งที่พบกัน ทั้ง ๆ ที่จำเลยไม่อยู่ในฐานะที่จะเลี้ยงดูผู้เยาว์ฉันสามีภรรยาได้ การกระทำของจำเลยเป็นความผิดฐานพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจารศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำคุกจำเลย 6 เดือน ตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 319 ป.ว. ฉบับที่ 11 ข้อ 12

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับ ให้ยกฟ้องโจทก์โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ปัญหาที่มาสู่ศาลฎีกาคงมีว่า จำเลยได้พรากผู้เยาว์ดังฟ้องของโจทก์หรือไม่ โจทก์มีนายดาบตำรวจศรีทา ศรกิจว่า วันเกิดเหตุ นางสาวชไมพรผู้เยาว์ออกจากบ้านไปโรงเรียนตามปกติ ต่อมาเวลา 9 นาฬิกา อาจารย์ประจำชั้นได้โทรศัพท์มาบอกว่า นางสาวชไมพรไม่ได้ไปโรงเรียนและหายไป นายดาบตำรวจศรีทาจึงให้นางเหลาภรรยาไปตามนางเหลา ศรกิจ พยานโจทก์ว่าได้ออกไปตามนางสาวชไมพรที่โรงเรียนพบแต่รถจักรยานยนต์ ตามที่โรงพยาบาลก็ไม่พบ ไปหาที่วัดป่าศรีสำราญ เห็นจำเลยกับนางสาวชไมพรกำลังคลอเคลียกันอยู่ที่หน้าวัดเตรียมตัวจะกลับบ้านนางสาวชไมพร ศรกิจ พยานโจทก์ว่า ก่อนเกิดเหตุคดีนี้ก็เคยได้เสียกับจำเลยหลายครั้ง

ชั้นสอบสวนนางสาวชไมพรยังได้ให้การกับพนักงานสอบสวนว่าเรียนอยู่ ม.ศ. 3 ครั้งแรกพบกับจำเลย ๆ ว่าคบกันฉันพี่น้อง ต่อมาก็คุยกันฉันชู้สาว จำเลยว่าจะเลี้ยงดูส่งเสียค่าเล่าเรียนนัดพบกันในที่เปลี่ยวหลายครั้ง และร่วมประเวณีกันทุกครั้งที่พบกัน เห็นว่าครั้งสุดท้ายนี้การที่จำเลยนัดนางสาวชไมพร คุยกันถึง 7 ชั่วโมงที่วัดป่าศรีสำราญนั้น เชื่อได้ว่าเป็นไปในทางชู้สาว พยานหลักฐานโจทก์ฟังได้ว่าจำเลยมีเจตนาพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจาร ที่จำเลยว่านัดพบกันจริง แต่เพื่อปรึกษากันว่าจะเอาผู้ใหญ่มาสู่ขอนั้น นางสาวชไมพรผู้เยาว์กำลังเล่าเรียนอยู่เพียงชั้น ม.ศ.3 อายุเพียง16 ปี จำเลยมีภรรยาและบุตรแล้ว ไม่อยู่ในฐานะที่จะเลี้ยงดูผู้เยาว์ฉันสามีภรรยาไม่มีน้ำหนักให้เชื่อได้ว่าเพื่อปรึกษากันในเรื่องเอาผู้ใหญ่มาสู่ขอ

การกระทำของจำเลยทำให้ผู้เยาว์เสียอนาคต เสียชื่อเสียง ทำในสิ่งไม่ดีงามโดยไม่เลือกสถานที่ ที่จำเลยยื่นหนังสือขึ้นมาชั้นอุทธรณ์ ชั้นฎีกาว่าวันเกิดเหตุนางสาวชไมพรไปโรงเรียนตามปกติ โดยมีนางสาวมาลัย เสียงใต้ ผู้อำนวยการโรงเรียนสตรีสิริเกศลงชื่อรับรองนั้น เห็นว่าหนังสือดังกล่าวเพิ่งมายื่นเอาในชั้นนี้ นางสาวมาลัยก็ไม่ได้มารับรองต่อศาล จำเลยก็ไม่ได้อ้างเมื่อสืบพยานจำเลย พยานหลักฐานจำเลยไม่มีน้ำหนักหักล้างพยานหลักฐานโจทก์ได้ คดีฟังได้ว่าจำเลยกระทำผิดดังฟ้องพิพากษากลับ ให้บังคับคดีลงโทษจำเลยตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สมบัติ วังตาล · ทวี กสิยพงศ์ · ประทีป ชุ่มวัฒนะ
แหล่งที่มา
เนติบัณฑิตยสภาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

คำพิพากษาที่วินิจฉัยบทกฎหมายเดียวกัน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 532/2563

จำเลยเรียกผู้เสียหายซึ่งเป็นเด็กอายุ 14 ปีเศษ ให้เข้าไปเอาขนมในบ้าน จึงเป็นการกระทำโดยใช้ขนมมาล่อผู้เสียหายให้เข้าไปในบ้าน ถือเป็นกลอุบายส่วนหนึ่งเพื่อให้ได้ตัวผู้เสียหายมากระทำชำเรา และเมื่อผู้เสียหา…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 6910/2562

จำเลยพาผู้เสียหายที่ 1 ไปกระทำชำเราเป็นการล่วงละเมิดอำนาจปกครองของผู้เสียหายที่ 2 บิดาและ ศ. มารดาในฐานะผู้ดูแลและผู้มีอำนาจปกครอง จึงเป็นการพรากผู้เสียหายที่ 1 ซึ่งเป็นผู้เยาว์มีอายุกว่าสิบห้าปีแต่ยั…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2558 (เลขอ้างอิง 586558)

แม้ผู้ร้องที่ 2 มิได้เป็นบิดาโดยชอบด้วยกฎหมายของผู้ร้องที่ 1 กรณีผู้ร้องที่ 2 จึงมิใช่ผู้ใช้อำนาจปกครองของผู้ร้องที่ 1 ซึ่งเป็นผู้เยาว์ เหมือนผู้ร้องที่ 3 ที่เป็นมารดาชอบด้วยกฎหมายอันเป็นผู้ใช้อำนาจปก…

คำพิพากษาศาลฎีกา พ.ศ. 2557 (เลขอ้างอิง 575241)

ความผิดฐานพรากผู้เยาว์ไปเพื่อการอนาจาร การที่จะพิจารณาว่าผู้เยาว์เต็มใจหรือไม่เต็มใจนั้น ต้องพิจารณาเจตนาภายในใจของผู้เยาว์ คดีนี้ผู้เสียหายที่ 1 มีเจตนาไปเที่ยวที่ประเทศมาเลเซียตามคำชักชวนของจำเลยที่…

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 20100/2555

แม้ตามฟ้องคดีนี้จะระบุว่าเหตุเกิดระหว่างวันที่ 11 สิงหาคม 2548 ถึงวันที่ 14 สิงหาคม 2548 ก็ตามแต่ข้อเท็จจริงตามที่ปรากฏในทางพิจารณาได้ความจากคำเบิกความของ ม. ผู้เสียหายที่ 1 และ ป. เพื่อนผู้เสียหายที่…

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้