คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยสมคบกันให้เงินแก่พลตำรวจแดง พลตำรวจเครื่องคนละ ๖ บาทเป็นเงินสินบนเพื่อให้พลตำรวจทั้ง ๒ นำคำให้การไปให้นายเทียมอุ่ยผู้ต้องหาซึ่งต้องขังอยู่ในห้องขัง ซึ่งพลตำรวจทั้ง ๒ เป็นผู้มีหน้าที่ควบคุมมิให้ผู้ใดติดต่อกับผู้ต้องหา อันเป็นการขอให้พลตำรวจทั้ง ๒ ละเว้นไม่กระทำการตามหน้าที่ ศาลชั้นต้นว่าพลตำรวจทั้ง ๒ มิใช่เป็นผู้มีหน้าที่ควบคุมระวังรักษาผู้ต้องหา ฉะนั้นจึงเป็นการจ้างวานตามธรรมดา ไม่ใช่ให้สินบน พิพากษายกฟ้อง.
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยผิดมาตรา ๑๒๕ กฏหมายลักษณอาญา ให้ปรับคนละ ๕๐ บาท ระหว่างอุทธรณ์ นางหนูตีน จำเลยตาย คดีจึงเป็นอันระงับฉะเพาะตัว. จำลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าจำเลยสมคบกันให้เงินแก่พลตำรวจทั้ง ๒ ก็เพื่อให้ละเว้นไม่กระทำการตามหน้าที่ เพราะพลตำรวจทั้ง ๒ ได้รับคำสั่งจากผู้กำกับการตำรวจเป็นพิเศษให้ควบคุมระวังมิให้ผู้ใดติดต่อกับผู้ต้องหา การที่ตำรวจทั้ง ๒ นำคำให้การไปให้ผู้ต้องการเป็นการกระทำผิดหน้าที่ ฉะนั้นการให้สินบนของจำเลยจึงเป็นการขอให้ตำรวจทั้ง ๒ กระทำผิดหน้าที่อันเป็นความผิดตามกฏหมายลักษณอาญามาตรา ๑๒๕
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน.
