คำฟ้องและคำให้การ
ผู้ร้องยื่นคำร้องว่า นายจรัล ด้วงฉุย เป็นกรรมการลูกจ้างเมื่อวันที่ 20, 21 และ 22 กุมภาพันธ์ 2535 นายจรัล ด้วยฉุยได้ฝ่าฝืนคำสั่งของผู้ร้องซึ่งสั่งให้ผู้คัดค้านย้ายจากการทำงานที่เครื่องอัดอะลูมิเนียมเครื่องใหญ่ไปปฏิบัติงานที่เครื่องอัดอะลูมิเนียมเครื่องเล็กอันเป็นการฝ่าฝืนระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของผู้ร้อง ทั้งยังเป็นการละทิ้งหน้าที่สามวันติดต่อกันโดย ไม่มีเหตุผลอันสมควรอันเป็นความผิดตามประกาศกระทรวงมหาดไทยเรื่อง การคุ้มครองแรงงาน ข้อ 47(4) ขอให้ศาลมีคำสั่งอนุญาตให้ผู้ร้องลงโทษนายจรัล ด้วงฉุย กรรมการลูกจ้างโดย การเลิกจ้างนายจรัล ด้วงฉุย ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านว่า คำสั่งย้ายของผู้ร้องไม่ถูกต้องตามระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของผู้ร้องผู้คัดค้านจึงมิได้ละทิ้งหน้าที่สามวันทำงานติดต่อกันโดย
ไม่มีเหตุอันสมควร ขอให้ยกคำร้องศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า การที่ผู้คัดค้านไม่ไปปฏิบัติหน้าที่ที่เครื่องอัดอะลูมิเนียมเครื่องเล็กเป็นการฝ่าฝืนคำสั่งอันชอบด้วยกฎหมายของผู้ร้อง แต่การฝ่าฝืนมิใช่กรณีร้ายแรง เมื่อไม่ปรากฏว่าผู้ร้องได้ตักเตือนผู้คัดค้านเป็นหนังสือก่อน จึงยังไม่มีเหตุที่จะอนุญาตให้เลิกจ้างผู้คัดค้านและผู้คัดค้านไปทำงานตามปกติจึงไม่เป็นการละทิ้งหน้าที่อันจะเป็นเหตุเลิกจ้างผู้คัดค้าน จึงมีคำสั่งให้ยกคำร้องของ ผู้ร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า "
ผู้ร้องอุทธรณ์ว่า การที่ผู้คัดค้านมาลงเวลาเข้าทำงานและเลิกงานในวันที่ 20 ถึงวันที่22 กุมภาพันธ์ 2535 แต่ไม่ยอมไปปฏิบัติงานที่เครื่องอัดอะลูมิเนียมเครื่องเล็กตามคำสั่งของผู้ร้อง จึงเป็นการละทิ้งหน้าที่สามวันทำงานติดต่อกันโดย ไม่มีเหตุอันสมควร นั้น เห็นว่า
ศาลแรงงานกลางฟังข้อเท็จจริงว่าผู้ร้องได้มีคำสั่งให้ผู้คัดค้านไปทำงานที่เครื่องอัดอะลูมิเนียมเครื่องเล็กโดยชอบด้วยระเบียบข้อบังคับการทำงานของผู้ร้องและชอบด้วยกฎหมายโดย ได้แจ้งการโยกย้ายให้ผู้คัดค้านทราบตั้งแต่วันที่ 21 มกราคม 2535 ทั้งได้อธิบายให้ทราบด้วยว่าการทำงานของเครื่องอัดอะลูมิเนียมเครื่องเล็กมีขั้นตอนการทำงานน้อยกว่าเครื่องใหญ่ ดังนั้น เมื่อผู้คัดค้านได้ทราบคำสั่งดังกล่าวแล้วเพียงแต่มาที่ทำงานเพื่อลงเวลาเข้าทำงานและเลิกงานตามปกติโดย ไม่ยอมไปปฏิบัติงานตามคำสั่งดังกล่าวของผู้ร้องในวันที่ 20ถึงวันที่ 22 กุมภาพันธ์ 2535 เช่นนี้การกระทำของผู้คัดค้านย่อมเป็นการละทิ้งหน้าที่เป็นเวลาสามวันทำงานติดต่อกันโดย ไม่มีเหตุอันสมควร และเป็นการฝ่าฝืนต่อระเบียบข้อบังคับเกี่ยวกับการทำงานของผู้ร้อง กรณีมีเหตุที่ผู้ร้องจะเลิกจ้างผู้คัดค้านซึ่งเป็นกรรมการลูกจ้างได้ ที่ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่าผู้คัดค้านไม่ได้ละทิ้งหน้าที่และยกคำร้องของผู้ร้อง ศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วย"
ผลคำพิพากษา
พิพากษากลับเป็นว่า อนุญาตให้ผู้ร้องเลิกจ้างนายจรัล ด้วงฉุยผู้คัดค้านได้
