คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้มีดปลายแหลมแทงทำร้ายร่างกายผู้เสียหายหลายทีโดยเจตนาฆ่าให้ตาย แต่การกระทำของจำเลยไม่บรรลุผลเนื่องจากแผลที่จำเลยแทงทำร้ายไม่ถูกที่สำคัญ ผู้เสียหายจึงไม่ตายแต่เป็นเหตุให้ผู้เสียหายได้รับอันตรายแก่กายถึงป่วยเจ็บด้วยอาการทุกขเวทนาและประกอบกรณียกิจตามปกติไม่ได้เกินกว่า 20 วันขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288, 80 และริบมีดของกลาง
จำเลยให้การว่า ได้กระทำไปเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยกระทำผิดจริงตามฟ้องให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 288 ประกอบด้วยมาตรา 80ให้วางโทษจำคุก 12 ปี จำเลยอายุ 18 ปี ลดมาตราส่วนโทษให้หนึ่งในสามตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 76 คงจำคุก 8 ปี ของกลางริบ
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์เห็นว่า การกระทำของจำเลยเป็นการที่จำเป็นต้องทำเพื่อป้องกันชีวิตของจำเลย โดยจำเลยไม่สามารถหลีกเลี่ยงให้พ้นด้วยวิธีอื่นได้ ทั้งการกระทำของจำเลยไม่เป็นการเกินสมควรแก่เหตุจำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 68 พิพากษากลับให้ยกฟ้องโจทก์ปล่อยจำเลย คืนมีดของกลาง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยแทงผู้เสียหาย ในขณะผู้เสียหายใช้มือทั้งสองเค้นคอจำเลยอยู่ จำเลยว่าหายใจไม่ออก จำเลยไม่มีทางจะหลีกเลี่ยง ถ้าหากจำเลยไม่ใช้มีดแทงผู้เสียหาย จำเลยอาจถึงแก่ความตายได้ เพราะผู้เสียหายรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงกว่าจำเลย ฉะนั้นการที่จำเลยใช้มีดแทงผู้เสียหาย จึงเป็นการป้องกันตัวพอสมควรแก่เหตุ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ยกฎีกาโจทก์.
