คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่อาศัย จำเลยสู้กรรมสิทธิ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาขับไล่จำเลย
จำเลยอุทธรณ์โดยยื่นคำร้องขอดำเนินคดีอย่างคนอนาถา ศาลชั้นต้นยกคำร้อง
จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่อนุญาต และให้จำเลยนำค่าฤชาธรรมเนียมมาเสียภายใน ๑๕ วัน จำเลยยื่นคำร้องต่อศาลชั้นต้นขอแบ่งชำระค่าฤชาธรรมเนียม ศาลชั้นต้นไม่อนุญาต
จำเลยอุทธรณ์ ศาลชั้นต้นสั่งไม่รับ
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์สั่งให้รับอุทธรณ์คำสั่งแล้วพิพากษายืนตามคำสั่งศาลชั้นต้นที่ไม่อนุญาตให้จำเลยแบ่งชำระค่าฤชาธรรมเนียม
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาลา ศาลชั้นต้นสั่งรับฎีกาและให้จำเลยนำส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์ภายใน ๑๕ วัน แต่จำเลยมิได้จัดการนำส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์ ศาลชั้นต้นจึงสั่งให้ส่งฎีกาจำเลยมาศาลฎีกาเพื่อสั่ง
ศาลฎีกาเห็นว่า จำเลยยื่นฎีกาไว้ แล้วเพิกเฉยไม่มาติดต่อนำพนักงานเจ้าหน้าที่ส่งสำเนาฎีกาให้โจทก์แก้นานเกินกว่ากำหนดเวลาที่ศาลได้กำหนดไว้ ถือว่าจำเลยทิ้งฟ้องตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๗๔ ส่งให้จำหน่ายคดีตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๓๒(๑)
