คำฟ้องและคำให้การ
คดีสืบเนื่องมาจากศาลชั้นต้นมีคำสั่งตั้งนางแอ่น ทรายคำเป็นผู้จัดการมรดกของนายคำตาล กองกิจ เจ้ามรดกผู้ร้องทั้งสามยื่นคำร้องว่า ผู้ร้องทั้งสามเป็นทายาทของเจ้ามรดก ผู้จัดการมรดกได้เบียดบังยักยอกทรัพย์มรดก และไม่จัดการแบ่งปันทรัพย์มรดกให้แก่ทายาทตามกฎหมาย ขอให้ถอนผู้จัดการมรดกแล้วตั้งผู้ร้องทั้งสามเป็นผู้จัดการมรดกแทนผู้คัดค้านซึ่งเป็นผู้จัดการมรดกยื่นคำคัดค้านว่า ผู้ร้องทั้งสามไม่ใช่ทายาทหรือผู้มีส่วนได้เสียในกองมรดกไม่มีความสามารถและไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้จัดการมรดก ผู้คัดค้านเพิ่งจะเป็นผู้จัดการมรดก การจัดการมรดกยังอยู่ในระหว่างรวบรวมทรัพย์มรดกและสืบเสาะหาทายาทผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกการกระทำของผู้ร้องทั้งสามเป็นการขัดขวางการขัดขวางการจัดการทรัพย์มรดก ขอให้ยกคำร้องระหว่างพิจารณา ผู้ร้องที่ 3 ขอถอนคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นมีคำสั่งอนุญาตศาลชั้นต้นไต่สวนพยานผู้ร้องได้ 4 ปาก แล้วเห็นว่า คดีพอจะวินิจฉัยได้ จึงมีคำสั่งงดสืบพยานผู้ร้องที่เหลือและพยานผู้คัดค้านแล้ววินิจฉัยว่า ผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกเฉพาะทรัพย์มรดกที่เป็นที่ดินที่ยังไม่มีโฉนดจำนวน 8 แปลง ได้ความจากพยานผู้ร้องเองว่า ผู้คัดค้านเป็นผู้ครอบครองทรัพย์มรดกทั้งหมดตลอดมา ผู้คัดค้านย่อมได้สิทธิครอบครองที่ดินทั้ง 8 แปลงดังกล่าวข้างต้น ผู้ร้องที่ 1 ที่ 2 และทายาทอื่นไปขอแบ่งมรดกหลายครั้งแต่ผู้คัดค้านไม่ยอมแบ่งให้ ย่อมแสดงเจตนาให้เห็นว่าผู้คัดค้านมิได้ครอบครองทรัพย์มรดกทั้งหมดแทนทายาทอื่นด้วยเมื่อผู้ร้องที่ 1 และที่ 2 มิได้ฟ้องเพื่อเอาคืนซึ่งสิทธิครอบครองภายในเวลาหนึ่งปีนับแต่ถูกแย่งการครอบครอง
ผู้ร้องที่ 1 ที่ 2และทายาทอื่นย่อมหมดสิทธิในที่ดินทรัพย์มรดกทั้ง 8 แปลงนั้นจึงไม่ถือว่าผู้ร้องที่ 1 และที่ 2 เป็นผู้มีส่วนได้เสียในทรัพย์มรดกที่ผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดก ให้ยกคำร้องผู้ร้องที่ 1 และที่ 2 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 2 พิพากษายืนผู้ร้องที่ 2 ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า คดีนี้ผู้ร้องที่ 1 และที่ 2 ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งถอนผู้จัดการมรดกและตั้งผู้ร้องที่ 1 และที่ 2เป็นผู้จัดการมรดกแทน ผู้คัดค้านยื่นคำคัดค้านว่า ผู้ร้องที่ 1และที่ 2 ไม่ใช่ทายาทหรือผู้มีส่วนได้เสียในกองมรดกไม่มีความสามารถและไม่มีคุณสมบัติที่จะเป็นผู้จัดการมรดก ตามคำคัดค้านไม่ปรากฏว่าผู้คัดค้านครอบครองทรัพย์มรดกเพื่อตนเองในฐานะส่วนตัวแต่อย่างใดเมื่อผู้คัดค้านเป็นผู้จัดการมรดกตามคำสั่งศาล
การที่ผู้คัดค้านยึดถือครอบครองทรัพย์มรดกจึงเป็นการยึดถือครอบครองไว้เพื่อแบ่งปันให้แก่ทายาทของเจ้ามรดก ตราบใดที่การจัดการมรดกยังไม่เสร็จสิ้น ต้องถือว่าผู้จัดการมรดกยึดถือครอบครองทรัพย์มรดกไว้แทนทายาทของเจ้ามรดก หาใช่เป็นการยึดถือทรัพย์มรดกไว้เป็นของตนเองในฐานะส่วนตัวไม่ คดีคงมีประเด็นที่จะต้องวินิจฉัยในชั้นฎีกาว่า ผู้ร้องที่ 2 เป็นทายาทผู้มีส่วนได้เสียในกองมรดกหรือไม่ และมีเหตุสมควรถอนผู้คัดค้านจากการเป็นผู้จัดการมรดกแล้วตั้งผู้ร้องที่ 2 เป็นผู้จัดการมรดกแทนตามคำร้องหรือไม่ซึ่งในประเด็นดังกล่าวจะต้องวินิจฉัยจากพยานหลักฐานที่ผู้ร้องที่ 1 ที่ 2 และผู้คัดค้านนำสืบ การที่ศาลชั้นต้นด่วนตัดพยานผู้ร้องที่ 1 ที่ 2 และพยานผู้คัดค้านแล้วมีคำสั่งดังกล่าวจึงไม่ชอบด้วยบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งว่าด้วยการพิจารณากรณีมีเหตุสมควรให้ศาลชั้นต้นพิจารณาสืบพยานผู้ร้องที่ 1 ที่ 2 และพยานผู้คัดค้านต่อไปแล้วมีคำสั่งใหม่ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 243(2) ประกอบด้วยมาตรา 247พิพากษายกคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ภาค 2 และคำสั่งศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นสืบพยานผู้ร้องที่ 1 ที่ 2 และพยานผู้คัดค้านให้เสร็จสิ้นกระแสความแล้วมีคำสั่งใหม่ตามรูปคดี
