คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยเช่าบ้านโจทก์ โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าแล้วจำเลยไม่ยอมออกจากบ้านเช่า โจทก์จึงมอบอำนาจให้นายเชื้อฟ้องขับไล่จำเลยและใช้ค่าเสียหายเดือนละ ๖๐๐ บาท
จำเลยให้การว่า หนังสือมอบอำนาจทำมานานแล้ว โจทก์ไม่ประสงค์จะใช้หนังสือมอบอำนาจดังกล่าว โจทก์ไม่เคยบอกเลิกการเช่า ค่าเช่าไม่เกินเดือนละ ๒๐๐ บาท
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาขับไล่จำเลยและให้จำเลยใช้ค่าเสียหายเดือนละ๒๐๐ บาท แก่โจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่า โจทก์ฟ้องขับไล่จำเลและเรียกค่าเสียหาย จำเลยให้การว่าหนังสือมอบอำนาจให้ฟ้องคดีไม่มีผล โจทก์ไม่เคยบอกเลิกการเช่าต่อจำเลย จำเลยยังไม่ได้โต้แย้งสิทธิของโจทก์ และค่าเสียหายเพียงเดือนละ ๒๐๐ บาท ในชั้นชี้สองสถานศาลชั้นต้นกำหนดประเด็นไว้ว่า (๑) โจทก์บอกเลิกสัญญาเช่าโดยชอบแล้วหรือไม่ (๒) โจทก์เสียหายเพียงใด โจทก์นำสืบก่อนทั้ง ๒ ประเด็นเสร็จไปแล้ว ทำการสืบพยานจำเลยได้ ๑ ปาก จำเลยยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมครั้งที่ ๒ อ้างว่า จำเลยเพิ่งทราบข้อเท็จจริงเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์อันเป็นข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยเพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรมขอให้ศาลอนุญาตศาลชั้นต้นเห็นว่า พยานที่จำเลยอ้างเพิ่มเติมไม่เกี่ยวกับประเด็นข้อพิพาทในคดีจึงไม่อนุญาต
จำเลยฎีกาในปัญหานี้ว่าคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมเพื่อสืบพยานเกี่ยวกับอำนาจฟ้องของโจทก์ เป็นปัญหาข้อกฎหมายเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยซึ่งศาลยกขึ้นวินิจฉัยได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๑๔๒(๕) จึงไม่ใช่เป็นการสืบพยานนอกฟ้องนอกประเด็นนั้น เห็นว่า แม้เรื่องอำนาจฟ้องของโจทก์จะเป็นปัญหาเกี่ยวกับความสงบเรียบร้อยของประชาชนหรือไม่ก็ตามก็ไม่เกี่ยวกับประเด็นข้อพิพาทแห่งคดี การที่จำเลยจะขอระบุพยานเพิ่มเติมตามคำร้อง จึงไม่เกี่ยวกับข้อเท็จจริงที่คู่ควาจะต้องนำสืบ ศาลล่างทั้งสองไม่รับบัญชีระบุพยานเพิ่มเติมของจำเลยจึงชอบแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
