คำฟ้องและคำให้การ
ศาลชั้นต้นสั่งยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ผู้ร้องฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "คดีมีปัญหาในชั้นฎีกาตามข้อฎีกาของผู้ร้องว่า มีเหตุตามกฎหมายที่ศาลจะสั่งให้นางชุบ ฐาปนะดิลกเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถได้หรือไม่
พิเคราะห์แล้วประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ มาตรา 34 วรรคแรก บัญญัติว่า "บุคคลผู้ใดไม่สามารถจะจัดทำการงานของตนเองได้เพราะกายพิการหรือจิตฟั่นเฟือนไม่สมประกอบก็ดี เพราะความประพฤติสุรุ่ยสุร่ายเสเพลเป็นอาจิณก็ดี เพราะเป็นคนติดสุรายาเมาก็ดี เมื่อบุคคลผู้หนึ่งผู้ใดดังระบุไว้ในมาตรา 29 ร้องขอต่อศาลศาลจะสั่งให้บุคคลผู้นั้นเป็นคนเสมือนไร้ความสามารถและสั่งให้ผู้นั้นอยู่ในความพิทักษ์ก็ได้" แต่ตามคำร้องของผู้ร้องกล่าวแต่เพียงว่า นางชุบฐาปนะดิลก มารดาผู้ร้องป่วยเป็นโรคต่อมไทรอยด์ไม่ทำงาน สุขภาพไม่สมบูรณ์ ง่ายต่อการถูกหลอกลวงหรือข่มขู่จากผู้อื่นได้เท่านั้นไม่ได้กล่าวว่านางชุบ ฐาปนะดิลก มารดาผู้ร้องไม่สามารถจะจัดทำการงานของตนเองได้เพราะเหตุต่าง
ๆ ตามที่ระบุไว้ในมาตรา 34 แห่งประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์ดังกล่าวแต่ประการใด ทั้งตามทางไต่สวนก็ได้ความจากคำเบิกความของผู้ร้องเองว่า นางชุบ ฐาปนะดิลก มารดาผู้ร้องยังคงปฏิบัติหน้าที่แม่บ้านได้ตามปกติโดยไปจ่ายตลาดและหุงหาอาหารเอง และได้ความจากหนังสือของโรงพยาบาลธนบุรี ที่ ธบ. 30/2524 ลงวันที่ 21 เมษายน 2524แจ้งการป่วยของนางชุบ ฐาปนะดิลก ว่าได้เข้ารับการรักษาในโรงพยาบาลเมื่อวันที่ 23 มีนาคม 2524 ด้วยโรคระบบทางเดินหายใจอาการหายดีเป็นปกติได้กลับบ้านเมื่อวันที่ 2 เมษายน 2524 แล้ว ดังนี้ ศาลฎีกาจึงเห็นว่ากรณีไม่มีเหตุตามกฎหมายที่ศาลจะสั่งให้นางชุบ ฐาปนะดิลก เป็นคนเสมือนไร้ความสามารถแต่ประการใด"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน ค่าฤชาธรรมเนียมชั้นฎีกาให้เป็นพับ
