คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องเรียกเงินค่าผ้าที่จำเลยซื้อไปจำเลยต่อสู้ว่า ไม่เคยซื้อสินค้าจากโจทก์และว่าโจทก์ฟ้องซ้ำกับคดีก่อนเมื่อศาลมีคำสั่งให้นัดสืบพยานโจทก์แล้ว ก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์ 2 วันโจทก์ยื่นคำร้องว่า ที่โจทก์เพิ่งยื่นบัญชีระบุพยานเนื่องจากทนายความเจ้าของเรื่องติดธุระไปต่างจังหวัดเพิ่งกลับขอให้ศาลอนุญาตให้ยื่นระบุพยานในวันนั้น รุ่งขึ้นโจทก์ยื่นคำร้องขอระบุพยานเพิ่มเติมจำเลยแถลงคัดค้านว่าทนายโจทก์มีถึง 2 คน เหตุผลที่โจทก์อ้างไม่เป็นเหตุผลที่ควรอนุญาตศาลชั้นต้นเห็นว่า ทนายโจทก์มีเวลาเพียงพอที่จะดำเนินการได้ถูกต้องตามกฎหมายและโจทก์ก็มีทนายความถึง 2 คน ไม่มีเหตุที่สมควรอนุญาต เมื่อศาลไม่อนุญาตให้โจทก์ระบุพยาน
การขอระบุพยานเพิ่มเติมก็ตกไป ศาลชั้นต้นงดสืบพยานจำเลย พิพากษาว่า โจทก์ไม่มีพยานนำสืบ ฟังไม่ได้ตามฟ้อง ให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์เห็นว่า เพื่อประโยชน์แห่งความยุติธรรม ควรให้โจทก์ยื่นบัญชีพยานได้ตามฎีกาที่ 618/2501 พิพากษายกคำพิพากษาศาลชั้นต้นให้ศาลชั้นต้นรับบัญชีขอระบุพยานของโจทก์แล้วดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไปจำเลยฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า เหตุที่จะอ้างเพื่อสืบพยานฝ่าฝืนต่อ ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 นั้น จะต้องเป็นเหตุที่ศาลเห็นว่าเป็นความยุติธรรมที่จำเป็นต้องให้สืบพยานโดยฝ่าฝืนบทบัญญัติของกฎหมายเช่นว่านั้นมิฉะนั้นระยะเวลาที่กฎหมายกำหนดไว้นั้นจะไม่มีผลบังคับได้จริงจัง คดีนี้ ได้นัดวันสืบพยานไว้ล่วงหน้าถึง 18 วัน
เพียงแต่ทนายความของโจทก์คนหนึ่งไปธุระต่างจังหวัดหลังจากที่ทราบวันนัดไว้แล้วกว่า 10 วัน แต่ก็มิได้สนใจปฏิบัติให้ถูกต้องตามบทบัญญัติของกฎหมายโดยไม่มีข้อขัดข้องแสดงให้ศาลเห็นแต่อย่างใด และก็ไม่ปรากฏว่าเหตุใดจึงไม่สามารถจัดการระบุพยานเสียให้ทันกำหนดเพราะจังหวัดที่ทนายโจทก์ไปธุระนั้นก็คือจังหวัดฉะเชิงเทราไม่ห่างไกลจากพระนครเท่าใดนัก ศาลฎีกายังไม่เห็นเป็นความยุติธรรมอย่างใดที่จำเป็นต้องให้สืบพยานโดยฝ่าฝืนบทบัญญัติของกฎหมาย คำพิพากษาฎีกาที่ศาลอุทธรณ์อ้างมานั้น เป็นเรื่องทนายไม่ทราบชื่อพยานที่จะระบุต่อศาล เพราะทางฝ่ายตัวความเพิ่งจะมาติดต่อ จึงทำบัญชีระบุพยานยื่นต่อศาลไม่ทัน ไม่ตรงกับคดีนี้พิพากษากลับศาลอุทธรณ์ ให้บังคับคดีตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
