คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นลูกจ้างของบริษัทนารายณ์โฮเต็ล จำกัดและเป็นสมาชิกสหภาพแรงงานโรงแรมนารายณ์จำเลยที่ 1 ซึ่งมีจำเลยที่ 2ถึงที่ 16 เป็นคณะกรรมการบริหารจำเลยที่ 2 ถึงที่ 16 ทั้งในฐานะส่วนตัวและผู้แทนจำเลยที่ 1 ได้ร่วมกันมีหนังสือถึงบริษัทต่าง ๆ ที่ดำเนินการเกี่ยวกับการท่องเที่ยวว่า จำเลยที่ 1 และพนักงานโรงแรมกำลังมีข้อขัดแย้งกับฝ่ายบริหารของโรงแรม พนักงานจะเฉื่อยงานหรือหยุดบริการ ทำให้บริษัทต่าง ๆ งดสั่งจองห้องพักของโรงแรม เป็นเหตุให้เสียหายแก่สมาชิกสหภาพและตัวโจทก์ จึงขอให้จำเลยทั้งหมดร่วมกันชดใช้ค่าขาดบริการ2,000 บาท และค่าเสียหายแก่ชื่อเสียงของโจทก์ 50,000 บาทพร้อมดอกเบี้ยแก่โจทก์ และให้จำเลยมีหนังสือถึงบริษัทต่าง ๆ ว่าโจทก์มิได้เห็นชอบด้วยกับการกระทำของจำเลย
จำเลยทั้งสิบหกให้การว่า การที่มีหนังสือแจ้งให้บริษัททัวร์ต่าง ๆ ทราบเป็นการใช้สิทธิตามพระราชบัญญัติแรงงานสัมพันธ์ มาตรา 99(3) หลังจากมีหนังสือดังกล่าวแล้วโจทก์มีรายได้เพิ่มขึ้น โจทก์ไม่เสียหาย ขอให้ยกฟ้องศาลแรงงานกลางพิพากษายกฟ้องจำเลยทั้งสิบหกอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาว่า เห็นด้วยกับผลของคำพิพากษาแต่เห็นว่าเหตุที่ศาลแรงงานกลางยกขึ้นพิพากษายกฟ้องนั้นขัดต่อข้อเท็จจริงในสำนวนและขัดต่อกฎหมายศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยว่า คดีนี้โจทก์ฟ้องอ้างว่าการกระทำของจำเลยเป็นเหตุให้โจทก์ได้รับความเสียหาย ทำให้ขาดค่าบริการและเสียชื่อเสียงจึงเรียกค่าเสียหายและขอให้จำเลยบำบัดความเสียหายดังกล่าว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลแรงงานกลางวินิจฉัยว่า ไม่มีกฎหมายอนุญาตให้จำเลยกระทำการตามฟ้องได้ แต่การกระทำของจำเลยหากเป็นผลสำเร็จประโยชน์ย่อมตกแก่โจทก์ด้วย และโจทก์นำสืบไม่ชัดเจนว่าได้รับความเสียหายอย่างใด ฟังไม่ได้ว่าโจทก์ถูกโต้แย้งสิทธิจึง
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้องโจทก์ จำเลยอุทธรณ์ว่าเห็นด้วยกับผลของคำพิพากษาแต่ไม่เห็นด้วยในเหตุผลที่ศาลแรงงานกลางอ้าง จึงเป็นอุทธรณ์ที่มิได้โต้แย้งคำพิพากษาของศาลแรงงานกลาง ทั้งมิได้อ้างว่าผลแห่งคำพิพากษาของศาลแรงงานกลางทำให้จำเลยเสียสิทธิหรือมีผลกระทบกระเทือนถึงสิทธิของจำเลยประการใด จึงเป็นอุทธรณ์ที่ไม่ชอบด้วยกฎหมาย ไม่ชอบที่จะรับไว้พิจารณาพิพากษายกอุทธรณ์จำเลย
