คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า เมื่อวันที่ 8 มกราคม 2517 เวลากลางคืนก่อนเที่ยง จำเลยได้บังอาจบุกรุกเข้าไปในเคหสถานบ้านเลขที่ 218 ซอยสะพานขวา ถนนประชาราษฎร์สาย 2 แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ซึ่งเป็นเคหสถานของโจทก์ เพื่อจะเข้าไปข่มขืนบริวารของโจทก์อันเป็นการรบกวนการครอบครองอสังหาริมทรัพย์ของโจทก์โดยปกติสุขโดยไม่มีเหตุอันสมควรเหตุเกิดที่แขวงบางซื่อ เขตดุสิต กรุงเทพมหานคร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้วสั่งประทับฟ้องจำเลยให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 362, 364 ให้จำคุก 3 เดือนจำเลยอุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า ให้รอการลงโทษจำเลยไว้ 2 ปี
นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้นโจทก์ฎีกาว่าไม่ควรรอการลงโทษศาลชั้นต้นไม่รับฎีกาจำเลยฎีกาพร้อมกับยื่นคำร้องให้ศาลชั้นต้นรับรองให้ฎีกาได้ในข้อเท็จจริงศาลชั้นต้นไม่อนุญาตให้ฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ไม่รับฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง ให้รับฎีกาเฉพาะปัญหาข้อกฎหมายศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ที่จำเลยฎีกาว่าคดีโจทก์ขาดอายุความนั้น เห็นว่าเหตุคดีนี้เกิดเมื่อวันที่ 8 มกราคม 2517 โจทก์รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิดวันรุ่งขึ้น แต่โจทก์ไปร้องทุกข์ต่อพนักงานสอบสวนเมื่อวันที่ 4 กันยายน2519 โจทก์จึงไม่ได้ร้องทุกข์ภายในกำหนด 3 เดือน นับแต่วันที่รู้เรื่องความผิดและรู้ตัวผู้กระทำความผิด คดีโจทก์จึงขาดอายุความตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 96 จึงลงโทษจำเลยไม่ได้พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
