คำฟ้องและคำให้การ
โจทย์ฟ้องว่า บิดาจทก์ได้ซื้อที่พิพาทมาจากนายมะเยือก แล้วปกครองเป็นเจ้าของต่อมา ๓๐ ปีเศษแล้ว เมื่อ ๕ ปีมานี้บิดาโจทก์ตาย โจทก์เป็นผู้รับมรดกปกครองต่อมา บัดนี้จำเลยไปขอประกาศรับมรดกที่รายนี้ โจทก์จึงขอให้ศาลแสดงว่าที่พิพาทรายนี้เป็นกรรมสิทธิของโจทก์ ฯลฯ จำเลยต่อสู้ว่า นายมะเยือกไม่ได้ขายทีพิพาทแก่บิดาโจทก์ ฯลฯ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า บิดาโจทก์ได้ครอบครองถืออำนาจเป็นเจ้าของที่พิพาทมาช้ามนานถึง ๓๐ ปี โจทก์ได้ครอบครองที่พิพาทโดยอำนาจของตนเองเพียง ๕ - ๖ ปี นับแต่บิดาตายแล้วไม่ เมื่อโจทก์ได้รับช่วงการครอบครองที่พิพาทสืบต่อจากบิดาโดยโจทก์ได้รับมรดก จึงหาจำต้องโอนโฉนดทางทะเบียนไม่
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืน
