คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใส่ความโจทก์ต่อบุคคลอื่นว่าเงินที่โจทก์อ้างว่าจำเลยกู้ยืมไปนั้น เป็นเงินที่โจทก์มอบให้จำเลยเพื่อตอบแทนการที่จำเลยให้ความสุขแก่โจทก์ในทางเพศ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 326, 328ศาลชั้นต้นไต่สวนมูลฟ้องแล้ว คดีมีมูลให้ประทับฟ้องจำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นพิพากษาลงโทษจำเลยตามมาตรา 328, 78 จำคุก 3 เดือนจำเลยอุธรณ์ขอให้รอการลงโทษศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า ให้ลงโทษจำคุก 2 เดือน ปรับ 500 บาทให้รอการลงโทษจำคุกไว้ 2 ปีจำเลยฎีกาว่า โจทก์ยื่นคำแถลงต่อศาลอุทธรณ์มีใจความว่า เห็นใจและให้อภัยจำเลยแล้ว ไม่ติดใจเอาโทษจำเลยต่อไป ถือได้ว่ามีการยอมความแล้วสิทธิในการฟ้องคดีเป็นอันระงับไป
ขอให้จำหน่ายคดี แต่ถ้าจำหน่ายคดีไม่ได้ก็ขอให้ยกโทษจำคุกศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โจทก์ยื่นคำแถลงต่อศาลอุทธรณ์ว่า โจทก์เห็นใจและให้อภัยจำเลยแล้ว ไม่ติดใจเอาโทษจำเลยต่อไป คำแถลงดังกล่าวเป็นการแถลงขอให้ศาลปรานีจำเลย เพื่อประกอบการใช้ดุลพินิจกำหนดโทษเท่านั้น มิใช่เป็นการยอมความ สิทธิของโจทก์ในการนำคดีอาญามาฟ้องไม่ระงับส่วนที่จำเลยฎีกาขอให้ยกโทษจำคุกนั้น เห็นว่าจำเลยไม่เคยกระทำผิดมาก่อนทั้งเมื่อกระทำความผิดคดีนี้แล้ว จำเลยได้ขอขมาโจทก์หลายครั้ง โจทก์ไม่ติดใจเอาโทษจำเลยคดีมีเหตุสมควรปรานีจำเลยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้ยกโทษจำคุก คงปรับแต่อย่างเดียว ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 55 นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์
