คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยที่ ๑ บังอาจมีใช้เครื่องวิทยุคมนาคมและตั้งสถานีวิทยุคมนาคม โดยไม่ได้รับอนุญาต กับจำเลยทั้งสี่บังอาจร่วมกันดำเนินการบริการส่งวิทยุกระจายเสียงเพื่อสาธารณะ โดยไม่รับอนุญาต ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติวิทยุคมนาคม พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๔,๖,๒๒,๒๓ พระราชบัญญัติวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๓,๕,๑๖,๑๗ ประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๒,๓๓,๘๓ ขอให้ริบของกลาง
จำเลยทั้งสี่ให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ ๑ มีความผิดตามพระราชบัญญัติวิทยุคมนาคม พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๔,๖,๒๒,๒๓ พระราชบัญญัติวิทยุกระจายเสียงและวิทยุโทรทัศน์ พ.ศ. ๒๔๙๘ มาตรา ๓,๕,๑๖,๑๗ เรียงกระทงลงโทษ กระทงแรกจำคุก ๑ ปี กระทงหลังจำคุก ๒ ปี รวมจำคุก ๓ ปี ของกลางริบทั้งหมด เว้นของกลางอันดับ ๖ ตามบัญชีของกลางท้ายฟ้องให้คืนเจ้าของ คำขออื่นให้ยก ให้ยกฟ้องเฉพาะจำเลยที่ ๒, ที่ ๓, ที่ ๔ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยที่ ๑ ผิด ๒ กระทง ให้ปรับกระทงละ ๕,๐๐๐ บาท รวมเป็น ๑๐,๐๐๐ บาท นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ศาลฎีกาพิจารณาแล้ววินิจฉัยว่า ศาลอุทธรณ์แก้เฉพาะอัตราโทษไม่จำคุกจำเลย เพียงแต่ลงโทษปรับสถานเดียวกระทงละ ๕,๐๐๐ บาท รวมสองกระทงปรับ ๑๐,๐๐๐ บาท เป็นการใช้ดุลพินิจในการกำหนดโทษและเป็นการแก้ไขแต่เพียงเล็กน้อย ตามประมวลกฎหมาย วิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ ห้ามมิให้คู่ความฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาโจทก์
