คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้จำเลยและบริวารย้ายออกไปจากตึกพิพาทแล้วส่งมอบอาคารและที่ดินคืนให้โจทก์ ให้จำเลยใช้ค่าเสียหาย จำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณา ศาลชั้นต้นทำการพิจารณาไปฝ่ายเดียว พิพากษาให้จำเลยและบริวารย้ายออกไปจากตึกแถวเลขที่ ๒๙ ที่ดินโฉนดที่ ๕๙๙๓๙ กับใช้ค่าเสียหาย
จำเลยยื่นคำร้องว่าขอให้ศาลพิจารณาคดีใหม่ ศาลชั้นต้นให้ยกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
จำเลยอุทธรณ์คำสั่ง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา การที่จำเลยจะต้องขอให้พิจารณาคดีใหม่ได้นั้นตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘ วรรค ๒ บัญญัติว่า คำขอเช่นว่านี้ให้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งซึ่งเหตุที่คู่ความได้ขาดนัด และข้อคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาล ซึ่งหมายความว่าจะต้องกล่าวโดยละเอียดและชัดแจ้งทั้ง ๒ ประการ คือทั้งเหตุที่ได้ขนาดนัดและขัดคัดค้านคำตัดสินชี้ขาดของศาล สำหรับคำร้องของจำเลยกล่าวว่า จำเลยไม่มีโอกาสต่อสู้คดี เพราะจำเลยไม่เคยได้รับหรือทราบว่าถูกฟ้องมาก่อน จึงให้โอกาสจำเลยได้ต่อสู้คดี เพราะจำเลยไม่ทางชนะคดี เนื่องจากจำเลยอยู่ในอาคารพิพาทด้วยการเช่าซื้อจากโจทก์และชำระเงินไปมากแล้วนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า คำร้องของจำเลยไม่ได้กล่าวโดยละเอียดชัดแจ้งว่าเหตุใดจำเลยจึงไม่ได้รับหมายเรียก สำเนาคำฟ้องและหมายนัดพิจารณาจึงทำให้ไม่ทราบว่าถูกฟ้องอันเป็นเหตุให้ขาดนัด และคำร้องที่ว่าได้อยู่ในอาคารพิพาทด้วยการเช่าซื้อจากโจทก์และชำระเงินไปมากแล้วนั้น ไม่มีข้อความตอนใดคัดค้านคำพิพากษาของศาลว่า ศาลได้วินิจฉัยคดีไปไม่ชอบหรือไม่ถูกต้องตามด้วยเหตุผลประการใด หากมีการพิจารณาคดีใหม่แล้ว จะเป็นเหตุให้ตนชนะคดีได้อย่างไรบ้าง คำร้องของจำเลยจึงไม่ต้องด้วยประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๐๘
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน (แถม ดุลยสุข ถนอม ครูไพศาล เดช วุฒิสิงห์ชัย)()ศาลชั้นต้น - นายประการ กาญจนศูนย์ศาลอุทธรณ์ - นายวิถี ปานะบุตร
