คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า สมาคมชาวจีนไหหลำแห่งภาคใต้ได้จดทะเบียนเป็นสมาคมแล้วมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่จังหวัดสงขลา จำเลยนี้ได้รับแต่งตั้งจากคณะกรรมการของสมาคมให้เป็นผู้จัดการ มีหน้าที่เขียนแจ้งคำบอกกล่าวสมาชิก เขียนใบรับเงิน ลงนามรับเงินในใบรับเงินเก็บเงิน รับเงิน และออกใบรับเงินต่าง ๆ ของสมาคมตลอดจนเก็บรักษาเงินต่าง ๆ ไว้ชั่วคราวก่อนส่งต่อเหรัญญิก จำเลยได้กระทำผิดหน้าที่ที่ได้รับมอบหมายหลายครั้ง โดยจำเลยได้รับเงินค่าสมัครเป็นสมาชิก เงินบำรุง เงินค่ามรณะสงเคราะห์ฌาปนกิจ ซึ่งเป็นเงินของสมาคมนี้และจำเลยต้องส่งมอบต่อเหรัญญิก รวมเป็นเงิน 293,265บาท จำเลยส่งมอบต่อเหรัญญิกเพียงบางส่วน และยักยอกเอาไปเองหรือให้บุคคลอื่นเอาไปโดยทุจริตเป็นเงิน 40,919 บาท เป็นการกระทำผิดหน้าที่ที่สมาคมมอบหมาย และเป็นที่ไว้วางใจของประชาชนจนเกิดเสียหายแก่ประโยชน์ของสมาคม
ขอให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 91, 352, 353, 354จำเลยให้การปฏิเสธสมาคมไหหลำแห่งภาคใต้ขอเข้าเป็นโจทก์ร่วมศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วเห็นว่าโจทก์และโจทก์ร่วมสืบไม่ได้ความสมข้อหาตามฟ้อง พิพากษาให้ยกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์วินิจฉัยว่า จำเลยได้กระทำผิดจริงดังฟ้อง พิพากษากลับคำพิพากษาศาลชั้นต้นเป็นว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352, 353, 354 อันเป็นความผิดหลายกรรมต่างวาระกันและเป็นความผิดหลายบท ซึ่งมีโทษเท่ากันในแต่ละกรรม จึงให้ลงบทและกระทงหนักตามมาตรา 354 ประกอบด้วยมาตรา 90, 91จำเลยฎีกาศาลฎีกาตรวจสำนวนประชุมปรึกษาแล้วเป็นฟ้องกับศาลอุทธรณ์ฟังข้อเท็จจริงว่า จำเลยเป็นผู้จัดการของสมาคมโจทก์ร่วม มีหน้าที่เก็บเงินจากสมาชิกและเคยไปเก็บเงินมาแล้วจริงดังโจทก์นำสืบ จำเลยได้ยักยอกเงินของสมาคมโจทก์ร่วมไปเป็นจำนวน 8,000 บาท โดยยักยอกเงินจำนวนดังกล่าวหลายวาระต่างกัน ส่วนข้อกฎหมายนั้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาเห็นว่าสมาคมโจทก์ร่วมมีสมาชิกเฉพาะชาวจีนไหหลำ จำเลยเป็นผู้จัดการของสมาคมนี้ ยังถือไม่ได้ว่าจำเลยอยู่ในฐานะเป็นผู้มีอาชีพอันเป็นที่ไว้วางใจของประชาชน ตามความในประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 354เฉพาะที่เกี่ยวกับเงินที่จำเลยยักยอกไปนี้จะถือว่าจำเลยได้รับมอบหมายให้จัดการทรัพย์ของโจทก์ร่วมด้วยก็ยังไม่ได้ เพราะจำเลยมีหน้าที่เพียงเก็บเงินค่าสมัครเข้าเป็นสมาชิกค่าบำรุง ค่ามรณะ สงเคราะห์ฌาปนกิจ และทำบัญชี แม้จำเลยจะเป็นผู้เก็บรักษาเงินก็ไม่มีอำนาจจัดการกับเงินนั้น จะเอาไปใช้จ่ายอะไรไม่ได้ จำเลยจึงไม่มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 353 ด้วย จำเลยคงมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 แต่บทเดียว
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์เป็นว่า จำเลยกระทำความผิดหลายกรรมตามฟ้อง แต่ละกรรมเป็นกระทงความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 352 ให้ลงโทษกระทงเดียวตามมาตรา 91
