คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยฐานร่วมกันเป็นซ่องโจรและฐานปล้นทรัพย์โดยใช้ปืนยิง ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 210, 340, 83จำเลยทั้งหกให้การปฏิเสธศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วางโทษจำคุกคนละ 20 ปีจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 ให้การรับสารภาพในชั้นสอบสวน ลดโทษให้หนึ่งในสามตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 มีกำหนดคนละ 13 ปี 4 เดือน และจำคุกจำเลยที่ 6 มีกำหนด 20 ปี ให้ยกฟ้อง จำเลยที่ 4 และที่ 5 และในข้อหาความผิดฐานเป็นซ่องโจรจำเลยที่ 1 ที่ 2 ที่ 3 และที่ 6 อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ยกฟ้องโจทก์สำหรับจำเลยที่ 3โจทก์ฎีกาขอให้ลงโทษจำเลยที่ 3จำเลยที่ 6 ฎีกาขอให้ยกฟ้องศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
พยานโจทก์ยังไม่พอรับฟังว่าจำเลยที่ 3 กระทำความผิดดังโจทก์ฟ้อง ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นสำหรับจำเลยที่ 6 พยานหลักฐานโจทก์ยังไม่สนิทใจที่จะฟังว่าจำเลยที่ 6 เป็นคนร้าย ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาลงโทษจำเลยที่ 6 มานั้นศาลฎีกาไม่เห็นพ้องด้วยฎีกาจำเลยที่ 6 ฟังขึ้นแต่ที่ศาลอุทธรณ์ลงโทษจำเลยที่ 1 และที่ 2 ฐานร่วมกันปล้นทรัพย์โดยใช้อาวุธปืนยิงขู่ผู้เสียหาย ยังไม่ถูกต้อง เพราะตามคำเบิกความของผู้เสียหายไม่ปรากฏว่าคนร้ายใช้อาวุธปืนยิงขู่ดังโจทก์ฟ้อง ปลอกกระสุนปืนของกลางก็ฟังไม่ได้ว่าใช้ในการปล้น คำเบิกความของนายซุงฮวดพยานโจทก์ที่ว่ามีเสียงปืนก็ฟังไม่ได้ เมื่อปรากฏตามทางพิจารณาว่าจำเลยที่ 1 ที่ 2 กับพวกมิได้ใช้อาวุธปืนยิงในการปล้น
อันเป็นเหตุให้ต้องระวางโทษหนักกว่าฐานปล้นทรัพย์ธรรมดาแล้ว แม้จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มิได้ฎีกา ศาลฎีกาก็มีอำนาจแก้ไขลงโทษจำเลยให้ถูกต้องได้พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ว่า จำเลยที่ 1 และจำเลยที่ 2 มีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 340 วรรค 2 ให้ลงโทษจำคุกคนละ 12 ปี คำให้การรับสารภาพชั้นสอบสวนมีประโยชน์แก่การพิจารณาเป็นเหตุบรรเทาโทษ ลดโทษให้คนละ 1 ใน 3 ตามมาตรา 78 คงจำคุกจำเลยที่ 1 และที่ 2 คนละ 8 ปี ให้ยกฟ้องสำหรับจำเลยที่ 6 เสียด้วย
