คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า โจทก์เป็นนิติบุคคลประเภทบริษัทมหาชน จำกัดและมอบอำนาจให้นายประเสริฐ เพ็ชรมีไชยกุล เป็นผู้ฟ้องคดีแทนจำเลยขับรถยนต์ของจำเลยโดยความประมาทด้วยความเร็วสูงทำให้จำเลยไม่สามารถควบคุมรถได้ เป็นเหตุให้รถของจำเลยแล่นล้ำเข้าไปในช่องทางเดินรถของรถคันที่นายสุวัฒน์ขับสวนทางมาในระยะกระชั้นชิด นายสุวัฒน์ไม่อาจห้ามล้อและหักรถหลบได้ทัน รถของจำเลยพุ่งชนรถยนต์กระบะของนายสุวัฒน์ได้รับความเสียหายโจทก์ในฐานะผู้รับประกันภัยนำรถของนายสุวัฒน์ไม่ซ่อมอยู่ในสภาพเดิมและจ่ายค่าซ่อมไปเป็นเงิน 33,000 บาท และเสียค่าจ้างยกรถของนายสุวัฒน์จากสถานีตำรวจภูธรอำเภอดำเนินสะดวกไปที่อู่เจริญยนต์การช่าง จังหวัดนครปฐม เป็นเงิน 1,500 บาทรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 34,500 บาท
รวมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปีนับตั้งแต่วันที่ 27 มกราคม 2538 ซึ่งเป็นวันที่โจทก์จ่ายไปถึงวันฟ้องเป็นเวลา 9 เดือน 6 วันเป็นดอกเบี้ย 1,983.15 บาทรวมเป็นเงินทั้งสิ้น 36,483.15 บาท ขอให้บังคับจำเลยชำระเงินจำนวนดังกล่าวแก่โจทก์พร้อมดอกเบี้ยอัตราร้อยละ 7.5 ต่อปี นับแต่วันฟ้องเป็นต้นไปจนกว่าจะชำระเสร็จจำเลยขาดนัดยื่นคำให้การและขาดนัดพิจารณาเมื่อถึงกำหนดสืบพยานโจทก์ ปรากฏว่าโจทก์ไม่ได้ยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดสืบพยานไม่น้อยกว่า 7 วัน ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสองศาลชั้นต้นมีคำสั่งให้งดสืบพยานโจทก์ และพิพากษายกฟ้องค่าฤชาธรรมเนียมให้เป็นพับโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์ภาค 3 พิพากษายืน
จำเลยไม่แก้อุทธรณ์จึงไม่กำหนดค่าทนายความชั้นอุทธรณ์ให้โจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสอง ที่กำหนดให้คู่ความยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดสืบพยานไม่น้อยกว่า 7 วันนั้น หมายความว่า จะต้องเป็นวันนัดที่ได้มีการสืบพยานกันจริง ๆ แต่ถ้าหากถึงวันนัดแล้วศาลอนุญาตให้คู่ความฝ่ายใดฝ่ายหนึ่งเลื่อนคดีได้ก็ไม่ถือว่าวันนัดดังกล่าวเป็นวันนัดสืบพยานตามความหมายของประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88 วรรคสองดังนั้นเมื่อปรากฏว่าในวันนัดสืบพยานโจทก์วันที่ 22 ธันวาคม 2538ทนายโจทก์มาศาลและแถลงขอเลื่อนคดี อ้างว่านายประเสริฐเพ็ชรมีไชยกุล ผู้รับมอบอำนาจโจทก์ ซึ่งต้องเบิกความเป็นพยานต่อศาลติดธุระ
ไม่สามารถมาศาลได้ศาลชั้นต้นต้องพิจารณาสั่งเกี่ยวกับการขอเลื่อนคดีของโจทก์เสียก่อน เพราะถ้าหากศาลชั้นต้นสั่งอนุญาตให้โจทก์เลื่อนคดีได้วันนัดดังกล่าวก็ไม่เป็นวันนัดสืบพยานตามบทบัญญัติแห่งประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 88วรรคสอง และโจทก์ย่อมมีสิทธิยื่นบัญชีระบุพยานก่อนวันนัดสืบพยานโจทก์ครั้งใหม่ให้ถูกต้องได้ การที่ศาลชั้นต้นพิจารณาสั่งงดสืบพยานโจทก์เสียก่อนโดยไม่ได้พิจารณาสั่งเรื่องการขอเลื่อนคดีของโจทก์เช่นนี้ จึงเป็นการไม่ถูกต้องอนึ่ง คดีนี้โจทก์ฎีกาปัญหาข้อกฎหมายโดยขอให้ศาลฎีกาพิพากษากลับคำพิพากษาศาลอุทธรณ์ ให้ศาลชั้นต้นยกคดีขึ้นพิจารณาใหม่ตามรูปคดีจึงเป็นคำขอให้ปลดเปลื้องทุกข์อันไม่อาจคำนวณเป็นราคาเงินได้ต้องเสียค่าขึ้นศาล 200 บาท ตามบัญชีท้ายประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง
ตาราง 1 ข้อ 2 ก แต่โจทก์เสียค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาตามจำนวนทุนทรัพย์ จึงต้องคืนค่าขึ้นศาลส่วนที่เกินแก่โจทก์พิพากษายกคำสั่งของศาลชั้นต้นและคำพิพากษาศาลล่างทั้งสองให้ศาลชั้นต้นพิจารณาสั่งคำแถลงขอเลื่อนคดีของทนายโจทก์และดำเนินกระบวนพิจารณาใหม่แล้วพิพากษาไปตามรูปคดี ค่าฤชาธรรมเนียมทั้งสามศาลให้ศาลชั้นต้นรวมสั่งเมื่อพิพากษาคดีใหม่ ให้คืนค่าขึ้นศาลชั้นฎีกาส่วนที่เกินมาแก่โจทก์
