เนื้อความคำพิพากษา
ที่ดินไม่มีหนังสือสำคัญ ซึ่งได้มีกระแสรพระบรมราชโองการให้กรรมการจัดแบ่งเปนมรฎกนั้น ถ้ากรรมการไม่ได้ยึดถือปกครองแลได้ขายให้โจทย์ไปโดยประมูลราคามาตั้ง ๗ ปีแล้ว ได้ชื่อว่าที่ดินนั้นขาดจากความปกครองขอกรรมการแลเปนของโจทย์ เมื่อโจทย์ละทิ้งเกินกว่าปีก็ขาดกรรมสิทธิ แม้โจทย์แลผู้แทนกรรมการจะพึ่งได้ทำหนังสือซื้อขายกันเมื่อ พ.ศ. ๒๔๖๒ นี้ก็ดี ก็ไม่ทำให้โจทย์กลับมีกรรมสิทธิขึ้นได้อีก ผู้ใดเข้ามาทำในที่ดินของผู้อื่นโดยเช่าฤาอาศรัย ภายหลังจะยกอำนาจนี้ขึ้นโต้เถียงอำนาจกรรมสิทธิของโจทย์ไม่ได้()
