คำฟ้องและคำให้การ
คดีนี้ โจทย์ฟ้องหาว่าจำเลยทำสุราแม่โขงปลอม มีและใช้แสตมป์สุราปลอม ปลอมหนังสือเอาชื่อของผู้อื่นมาใช้ให้ปรากฎที่ขวดสุราโดยไม่มีอำนาจ ปลอมชื่อบริษัท ขอให้ลงโทษ จำเลยรับสารภาพ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยไม่ผิดฐานปลอมหนังสือ และไม่ผิดตามมาตรา ๒๑๖,๒๒๓,๒๒๗, แห่ง ก.ม.ลักษณะอาญา จำเลยคงผิดตามมาตรา ๒๓๕,๒๓๖,และผิดตาม พ.ร.บ.สุรา ๒๔๔๓ มาตรา ๕,๓๐,๔๕, ฯลฯ
โจทก์อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ว่า จำเลยผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๑๖ ด้วย นอกนั้นคงยืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ฎีกา ปัญหากฎหมาย ที่โต้เถึยงชั้นฎีกาเกี่ยวกับฟ้องข้อ ง.ที่หาว่า จำเลยบังอาจเอาสุราแม่โขง ซึ่งจำเลยรู้อยู่ว่า ผู้อื่นทำปลอมไว้ มาใช้ว่าเป็นของแท้และจำเลยบังอาจเติมคำว่า " นครสวรรค์ " ปลอมเป็นข้อความของเจ้าหน้าที่โรงงานสุรราบางยี่ขัน ลงไว้ ในสลากสุราแม่โขงมาปิดขวดสุราที่จำเลยทำขึ้นขาย ฯลฯ
ศาลฎีกาเห็นว่า คดีได้ความว่าจำเลยได้เติมคำว่า " นครสวรรค์ " ลงในสลากสุราแม่โขงที่จำเลยนำออกใช้ ปลอมเป็นข้อความของเจ้าหน้าที่โรงงานสุราบางยี่ขัน ซึ่งต้องพิมพ์ลงไว้ในสลากปิดขวดสุราแม่โขงที่ส่งมาขายเฉพาะจังหวัดนครสวรรค์ เป็นการเสียหายแก่ผู้อื่น และข้อความที่จำเลยปลอมขึ้นนี้ มีเนื้อความซึ่งถ้อยคำที่เขียนลงไว้นั้นแสดงให้ปรากฎเป็นหลักฐาน อันเป็นหนังสือตามความหมายใน ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๖ ข้อ ๑๘ จำเลยจึงต้องมีความผิดตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๒๓ อีกบทหนึ่ง
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตาม ก.ม.ลักษณะอาญามาตรา ๒๒๓ อีกบทหนึ่ง ฯลฯ
