คำฟ้องและคำให้การ
ในวันนัดสืบพยาน โจทก์ไม่มาศาล ศาลมีคำสั่งว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาจำหน่ายคดี
โจทก์ยื่นคำร้องขอให้ศาลมีคำสั่งว่า โจทก์มิได้จงใจขาดนัดพิจารณาหรือมีคำสั่งให้พิจารณาคดีของโจทก์ หรือให้ไต่สวนคดีของโจทก์ใหม่ หรือมีคำสั่งเพิกถอนรายงานกระบวนพิจารณาที่สั่งให้โจทก์ขาดนัดพิจารณา หรือยกเลิกคำสั่งดังกล่าว และรับคำร้องขอเลื่อนคดีของโจทก์ ศาลชั้นต้นสั่งว่ามายื่นคำร้องเมื่อศาลสั่งจำหน่ายคดีไปแล้ว ไม่อนุญาต และสั่งคำร้องขอเลื่อนคดีว่า ยื่นคำร้องเมื่อศาลสั่งจำหน่ายคดีแล้วไม่อนุญาต
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายกคำสั่งจำหน่ายคดีของศาลชั้นต้น ให้ศาลชั้นต้นดำเนินกระบวนพิจารณาต่อไป แล้วพิพากษาตามรูปคดี
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสามฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงตามท้องสำนวนได้ความว่าในวันนัดสืบพยาน ทนายโจทก์ป่วยอย่างกระทันหัน มีอาการท้องเสียอ่อนเพลียแพทย์เห็นสมควรให้พักผ่อน ปรากฏตามใบแสดงความเห็นของแพทย์โรงพยาบาลตำรวจ ทนายโจทก์จึงมอบฉันทะให้เสมือนทนายมายื่นคำร้องขอเลื่อนคดี พนักงานรับฟ้องคำร้องเมื่อเวลา 9.30 นาฬิกา ครั้นเวลา 9.45 นาฬิกา ศาลชั้นต้นออกนั่งพิจารณาแล้วมีคำสั่งว่า โจทก์ทราบนัดแล้วไม่มาศาลโดยไม่แจ้งเหตุขัดข้อง จึงขาดนัดพิจารณา ให้จำหน่ายคดีเสียจากสารบบความ ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 201
ศาลฎีกาเห็นว่า ทนายโจทก์ป่วยได้ยื่นคำร้องขอเลื่อนคดีไว้แล้ว แต่เจ้าหน้าที่ศาลไม่ได้นำเสนอก่อนศาลออกนั่งพิจารณา จะถือว่าโจทก์ขาดนัดพิจารณาหาได้ไม่ และกรณีที่ทนายโจทก์เจ็บป่วยก็เป็นความจำเป็นอันไม่อาจก้าวล่วงเสียได้ ประกอบกับคดีนี้ยังไม่มีการสืบพยานโจทก์ขอเลื่อนคดีเป็นครั้งแรก สมควรอนุญาตให้เลื่อนคดีตามขอ"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
