คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ขับไล่จำเลยออกจากที่นาซึ่งอ้างว่าได้ซื้อมาจาก น.
จำเลยให้การว่านารายพิพาทเป็นของจำเลยได้ปกครองมากว่า ๒๐ ปีแล้ว น.ผู้ขายให้โจทก์ไม่ได้เป็นเจ้าของ ศาลชั้นต้นพิพากาาให้ขับไล่จำเลย ศาลอุทธรณ์กลับให้ยกฟ้องโจทก์ ศาลฎีกาตัดสินว่า ฝ่ายโจทก์ได้รับซื้อที่รายพิพาททอดกันต่อ ๆ มา มิได้เข้าครอบครองที่นากันเลย เป็นแต่ยึดถือเอาหนังสือซื้อขายไว้เท่านั้น ฝ่ายจำเลยนำสืบว่าได้ซื้อที่นี้มาแม้การซื้อไม่มีหนังสือซื้อขายก็จริงแต่ที่รายนี้ไม่มีหนังสือสำคัญสำหรับที่ จำเลยเข้าครอบครองมากว่า ๑๐ ปี และจำเลยได้ลงทะเบียนและเคยคัดค้าน น.ไม่ให้ขายที่ แม้จะฟังว่าที่รายนี้เป็นของผู้ที่ขายให้ น.มาอีกต่อหนึ่งก็ดี การครอบครองของจำเลยก็เข้าเกณฑ์ตาม ม.๑๓๘๒ แห่งประมวลแพ่ง ฯ
ผลคำพิพากษา
จึงพิพากษายืนตามศาลอุทธรณ์
