คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยรื้อถอนบ้านออกจากที่ดินโฉนดเลขที่ 2534
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "ข้อเท็จจริงรับฟังได้ว่าบ้านพิพาทปลูกอยู่บนที่ดินของโจทก์ ต่อมานายประจักษ์ ทรงสุนทร ขายฝากบ้านพิพาทไว้กับจำเลย และมิได้ไถ่ตามกำหนดเวลา ภายหลังนายประจักษ์ ทรงสุนทร ถึงแก่กรรม นางชุบ ทรงสุนทร ได้ซื้อบ้านพิพาทคืน แต่ยังมิได้จดทะเบียนโอนกรรมสิทธิ์กันปัญหามีว่าการซื้อขายบ้านพิพาทระหว่างจำเลยกับนางชุบ ทรงสุนทร สมบูรณ์หรือไม่ เห็นว่าบ้านพิพาทเป็นอสังหาริมทรัพย์ การซื้อขายบ้านพิพาทระหว่างจำเลยกับนางชุบ ทรงสุนทร หาได้มีเจตนาที่จะให้ผู้ซื้อรื้อถอนไปไม่ เมื่อการซื้อขายบ้านพิพาทดังกล่าวมิได้ทำเป็นหนังสือและได้จดทะเบียนการได้มากับพนักงานเจ้าหน้าที่ การซื้อขายดังกล่าวจึงไม่สมบูรณ์ตามประมวลกฎหมายแพ่งและพาณิชย์มาตรา 456 กรรมสิทธิ์ในบ้านพิพาทจึงยังเป็นของจำเลย จำเลยต้องรื้อถอนบ้านพิพาทไป"
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
