คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยที่ ๒ ซึ่งเป็นผู้แทนของจำเลยที่ ๑ ได้ว่าจ้างโจทก์ทำเครื่องหมายชนิดต่าง ๆ เพื่อใช้ในการดำเนินงานตามวัตถุประสงค์ของจำเลยที่ ๑ รวม ๓๘ รายการ โจทก์ได้จัดทำเครื่องหมายดังกล่าวและได้ส่งมอบให้จำเลยที่ ๑ แล้ว แต่จำเลยที่ ๑ กลับปฏิเสธความรับผิด โจทก์ยังไม่ได้รับชำระเงินจากจำเลยทั้งสองเป็นเงิน ๔๔๓,๖๔๙ บาท ขอให้พิพากษาและบังคับให้จำเลยร่วมกันชำระเงินแก่โจทก์ จำเลยที่ ๑ ให้การว่า จำเลยที่ ๑ ไม่ได้มอบหมายให้จำเลยที่ ๒ ไปจัดทำเครื่องหมายชนิดต่าง ๆ ตามฟ้อง ทั้งจำเลยที่ ๒ ไม่มีอำนาจหน้าที่ในกิจการดังกล่าวแต่จำเลยที่ ๒ กระทำเพื่อแสวงหาประโยชน์แก่ตนเองโดยร่วมกับโจทก์กระทำการไม่สุจริตคิดฉ้อฉลจำเลยที่ ๑ ขอให้ยกฟ้อง จำเลยที่ ๒ ให้การว่า จำเลยที่ ๒ ได้รับคำสั่งจากนายกสมาคมผู้มีอำนาจทำการแทนจำเลยที่ ๑ ให้ว่าจ้างโจทก์ทำเครื่องหมายชนิดต่าง ๆ ตามฟ้องเพื่อนำมาใช้ในหน่วยงานของจำเลยที่ ๑ จำเลยที่ ๒ ไม่ต้องรับผิดเป็นส่วนตัวขอให้ยกฟ้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาให้จำเลยที่ ๑ ชำระเงินแก่โจทก์ตามฟ้อง ให้ยกฟ้องจำเลยที่ ๒ จำเลยที่ ๑ อุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน จำเลยที่ ๑ ฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า การที่จำเลยที่ ๒ สั่งโจทก์ให้ทำเครื่องหมายต่าง ๆ ตามฟ้องเป็นการกระทำในนามจำเลยที่ ๑ และแทนจำเลยที่ ๑ และวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า ที่จำเลยที่ ๑ ฎีกาว่าเอกสารหมาย ล.๕ และ ล.๖ เป็นเอกสารที่จำเลยที่ ๒ ส่งในขณะจำเลยที่ ๑ เบิกความเป็นพยานโดยไม่ทราบมาก่อน จึงไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณา มิควรรับฟังในทางที่เป็นโทษแก่จำเลยที่ ๑ นั้นเห็นว่าจำเลยที่ ๑ มิได้กล่าวให้ปรากฏว่าการยื่นส่งเอกสารดังกล่าวไม่ชอบด้วยกระบวนพิจารณาเพราะเหตุใด อย่างไร ฎีกาข้อนี้จึงเป็นฎีกาที่มิได้ยกข้อเท็จจริงหรือข้อกฎหมายขึ้นอ้างอิงโดยชัดแจ้ง เป็นฎีกาขัดต่อประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๒๔๙ ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยให้
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
