คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยบังอาจใช้อาวุธมีดปลายแหลมแทงทำร้ายนายคล่องถึงแก่ความตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยปฏิเสธ อ้างฐานที่อยู่ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนาตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้ลงโทษจำคุกจำเลย 15 ปีโจทก์อุทธรณ์ขอให้ลงโทษตาม มาตรา 249จำเลยอุทธรณ์ ขอให้ยกฟ้องศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้คำพิพากษาศาลชั้นต้นว่า จำเลยผิดตามมาตรา 249 ให้จำคุกจำเลยไว้ 15 ปี ให้ยกอุทธรณ์ของจำเลยจำเลยฎีกาว่าจำเลยไม่ได้ทำผิดศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยเป็นผู้แทงผู้ตาย ส่วนจำเลยจะแทงด้วยเจตนาหรือไม่นั้นเห็นว่าคดีนี้จับศาสตราวุธที่จำเลยใช้แทงไม่ได้พยานโจทก์ไม่สามารถแลเห็นได้ว่าที่ปลายไม้ที่จำเลยใช้แทงผู้ตายนั้นเป็นอะไร คงเห็นแต่ไม้ยาวสามศอกเศษ
จำเลยแทงทีเดียวแล้ววิ่งหนี พยานโจทก์ส่องไฟมาทางจำเลย ๆ ก็แทงไป แสงไฟที่ส่องมาที่จำเลยนั้นไม่ทำให้จำเลยเห็นตัวผู้ตายถนัดเพื่อเลือกแทงที่สำคัญ เพราะผู้ตายห่างจำเลยไปเกือบวา ลักษณะการแทงจำเลยดังนี้เป็นแต่ขอให้ถูกผู้ตายเท่านั้นไม่มุ่งหมายแห่งใดแห่งหนึ่ง จึงเห็นได้ว่าจำเลยไม่มีเจตนาจะฆ่าผู้ตาย จำเลยมีผิดเพียงฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่าจำเลยมีผิดฐานฆ่าคนตาย โดยไม่เจตนาตามกฎหมายอาญา มาตรา 251 ให้จำคุก 7 ปี
