คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องขอให้ลงโทษจำเลยทั้งสองตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒, ๘๓ ให้จำเลยคืนหรือใช้ถั่วแขกหรือใช้ราคา ๑๐,๐๐๐ บาทแก่ผู้เสียหาย
จำเลยทั้งสองให้การปฏิเสธ
ระหว่างพิจารณา นางสาวเสริมศรี แซ่เล้า ผู้เสียหายยื่นคำร้องขอเข้าร่วมเป็นโจทก์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นอนุญาต
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๕๒ จำคุกคนละ ๒ เดือน ให้จำเลยทั้งสองคืนหรือใช้ราคาทรัพย์เป็นเงิน ๑๐,๐๐๐ บาท แก่ผู้เสียหาย
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า
ที่จำเลยทั้งสองฎีกาว่า โจทก์ฟ้องระบุวันเวลาที่อ้างว่า จำเลยทั้งสองกระทำผิดหลายวัน จำเลยไม่อาจเข้าใจข้อหาได้ ฟ้องโจทก์เคลือบคลุมนั้น โจทก์บรรยายฟ้องว่า เมื่อวันที่ ๒ มกราคม ๒๕๒๘ เวลากลางวัน จำเลยทั้งสองได้ร่วมกันครอบครองถั่วแขก จำนวน ๑๕ กระสอบ หนัก ๑,๗๗๖ กิโลกรัม ราคา๑๐,๐๐๐ บาท ของนางสาวเสริมศรี แซ่เล้า ผู้เสียหายไว้ ต่อมาระหว่างวันที่ ๒ มกราคม ๒๕๒๘ ถึงวันที่ ๖ มกราคม ๒๕๒๘ เวลากลางวันและกลางคืน วันเวลาใดไม่ปรากฏชัด จำเลยทั้งสองร่วมกันเบียดบังถั่วแขกดังกล่าวเป็นของตน เห็นว่า ฟ้องของโจทก์มีข้อความชัดเจนพอที่จะทำให้จำเลยเข้าใจข้อหาได้ดีว่าจำเลยทั้งสองร่วมกันเบียดบังยักยอกถั่วแขกของผู้เสียหายไปในระหว่างวันเวลาดังกล่าว ฟ้องโจทก์ไม่เคลือบคลุม
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.