คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า
คดีสืบเนื่องมาจากคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 319/2502ระหว่างนายหีต แซ่ลิ่ม โจทก์ ขุนอนันตคีรี จำเลย เรื่องที่ดิน ศาลชั้นต้นวินิจฉัยว่านายหีตโจทก์ไม่มีสิทธิในที่พิพาท เพราะอาศัยจำเลยอยู่ และนายหีตโจทก์เบิกความว่ายกที่พิพาทให้นางพับนายดำริห์แล้ว นายหีตโจทก์จึงไม่มีอำนาจฟ้อง นายหีตอุทธรณ์
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนตามศาลชั้นต้นทั้งสองประเด็น นายหีตฎีกา ศาลฎีกาพิพากษายืนในประเด็นเดียวว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้อง เมื่อศาลสูงพิพากษายืนตามศาลชั้นต้น ก็เท่ากับยอมรับว่าศาลชั้นต้นพิพากษาถูกต้องทุกประการ เป็นยุติว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยตามสำนวนในคดีนั้นแล้ว ต่อมานางพับและนายดำริห์เป็นโจทก์ฟ้องขุนอนันตคีรีเป็นจำเลยอ้างว่าที่ดินรายพิพาทเป็นของนางพับนายดำริห์โจทก์ตามคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 331/2506 คดีถึงที่สุด
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ที่พิพาทเป็นของโจทก์ โดยนายหีตบิดายกให้ แต่นายหีตยกที่พิพาทที่ไม่ใช่ของตนให้จำเลย เช่นนี้ จำเลยจึงไม่มีสิทธิหรือกรรมสิทธิในที่พิพาท ขอให้ศาลพิพากษาแสดงว่าโจทก์มีสิทธิในที่พิพาทดีกว่าจำเลย ให้จำเลยและบริวารออกไปจากที่ดินรายพิพาทและชดใช้ค่าเสียหายแก่โจทก์ศาลชั้นต้นเห็นว่า ที่พิพาทในคดีนี้โจทก์จำเลยเคยพิพาทกันมาแล้วในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 319/2502 ซึ่งคดีถึงที่สุดโดยศาลฎีกาพิพากษาว่านายหีตโจทก์ในคดีนั้นไม่มีอำนาจฟ้องต่อมาจำเลยทั้งสองเป็นโจทก์ฟ้องโจทก์ในคดีนี้เป็นจำเลยในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 331/2506คดีถึงที่สุดโดยคำพิพากษาฎีกา คดีจึงฟังได้ว่าที่พิพาทเป็นของจำเลยทั้งสองในคดีนี้แล้ว โจทก์จะกลับมารื้อฟื้นฟ้องร้องจำเลยซึ่งเป็นคู่ความเดียวกันอีก เพื่อให้ศาลวินิจฉัยว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์นั้นไม่ได้ เป็นฟ้องซ้ำ
ผลคำพิพากษา
พิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า คดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 319/2509 ศาลฎีกาวินิจฉัยชี้ขาดเพียงประเด็นเดียวว่า โจทก์ไม่มีอำนาจฟ้องเท่านั้น หาได้วินิจฉัยว่านายหีตโจทก์ในคดีนั้นไม่มีกรรมสิทธิ์ในที่พิพาทอย่างใดไม่ โจทก์จะถือเอาคำพิพากษาของศาลชั้นต้นในคดีนั้นที่ยังไม่สิ้นสุดยุติว่าที่พิพาทเป็นของโจทก์หรือไม่ มายันจำเลยมิได้คู่ความในคดีนี้เป็นคู่ความเดียวกับคู่ความในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 331/2506 ประเด็นที่พิพาทเป็นประเด็นเดียวกัน เมื่อศาลฎีกาได้พิพากษาในคดีแพ่งหมายเลขแดงที่ 331/2506 ว่าที่พิพาทรายนี้เป็นของนางพับและนายดำริห์โจทก์ในคดีนั้นแล้ว ขุนอนันตคีรีซึ่งเป็นจำเลยในคดีนั้นจะนำคดีมาฟ้องร้องว่ากล่าวในคดีนี้ว่าที่พิพาทแปลงเดียวกันเป็นของตนอีกหาได้ไม่ ฟ้องโจทก์ในคดีนี้จึงเป็นฟ้องซ้ำตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา 148 ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน
