คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมแทงนางสาวอำพร ทองแก้วกุล ตายโดยเจตนาขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
จำเลยให้การว่า ใช้มีดแทงไปเพื่อป้องกันตัว
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามฟ้อง ให้จำคุกจำเลย ๑๕ ปี รับสารภาพลด ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๑๐ ปี
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ จำคุกจำเลย ๙ ปี ลดโทษ ๑ ใน ๓ ตามมาตรา ๗๘ คงจำคุกไว้ ๖ ปี โจทก์จำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังว่า ผู้ตายได้ต่อว่าจำเลย จำเลยปฏิเสธ แล้วร้องห้ามว่าอย่าเข้ามา ผู้ตายได้ด่าแล้วตบจำเลย ๓ ที จำเลยจึงใช้มีดทำครัวซึ่งยาวทั้งตัวมีดและด้าม ๑ คืบ ที่ถืออยู่แทงผู้ตายไปในขณะนั้น ๑ ที แล้ววิ่งหนี ตามข้อเท็จจริงดังกล่าวยังไม่พอฟังได้ว่าจำเลยได้เล็งเห็นผลของการกระทำของจำเลยว่าผู้ถูกแทงจะถึงแก่ความตาย คดีจึงยังฟังไม่ได้ว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย จำเลยจึงมีความผิดฐานฆ่าคนตายโดยไม่เจตนา จำเลยทำร้ายผู้ตายเพราะถูกผู้ตายข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม และจำเลยได้แทงผู้ตายโดยเหตุบันดาลโทสะ แม้จำเลยจะยกข้อต่อสู้ในคำให้การว่าเพื่อป้องกันตัวก็ดี เมื่อข้อเท็จจริงได้ความว่าเป็นการกระทำโดยบันดาลโทสะ ศาลก็ยกขึ้นอ้างเองได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๐ ประกอบมาตรา ๗๒ ให้จำคุกจำเลยไว้ ๕ ปี ลดโทษตามมาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงจำคุกไว้ ๒ ปี ๖ เดือน
