คำฟ้องและคำให้การ
จำเลยทำยอมความจะชำระเงินค่าภาษีให้โจทก์แล้วไม่ชำระ โจทก์จึงนำยึดตึกแถวเพื่อชำระหนี้ ผู้ร้องขัดทรัพย์ยื่นคำร้องว่าทรัพย์ที่ยึดเป็นของผู้ร้อง โจทก์คัดค้านว่า เป็นของจำเลยไม่ใช่ของผู้ร้อง ศาลชั้นต้นกำหนดให้โจทก์นำสืบก่อน และเมื่อไต่สวนแล้วพิพากษายกคำร้อง
คำพิพากษาศาลล่าง
ผู้ร้องอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน ผู้ร้องฎีกาว่าศาลชั้นต้นไม่ให้ผู้ร้องอ้างพยานเพิ่มเติม ไม่ชอบด้วยกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่งและคดีฟังไม่ได้ว่าตึกรายพิพาทเป็นของจำเลย
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ปรากฏว่าเมื่อโจทก์สืบพยานบุคคลเสร็จแล้ว โจทก์ยังติดใจอ้างพยานเอกสารซึ่งได้ขอให้ศาลเรียกมากจากกองหมาย แต่ยังไม่ได้มา ซึ่งโจทก์จะได้ไปเตือนกองหมาย ผู้ร้องจึงยื่นคำแถลงว่า โจทก์สืบพยานยังไม่เสร็จขอระบุพยานเพิ่มเติม ที่ประชุมใหญ่ศาลฎีกาเห็นว่า จะถือว่าการสืบพยานหลักฐานของโจทก์เสร็จแล้วยังไม่ได้ เพราะเอกสารก็เป็นพยานอย่างหนึ่งเหมือนกัน ฉะนั้น ผู้ร้องจึงมีสิทธิยื่นระบุพยานเพิ่มเติมได้ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง มาตรา ๘๘ วรรค ๒ ให้ยกคำพิพากษาศาลชั้นต้นและศาลอุทธรณ์ให้ศาลชั้นต้นดำเนินการสืบพยานตามที่ผู้ร้องขอระบุเพิ่มเติมแล้วพิพากษาใหม่
