เนื้อความคำพิพากษา
คดีนี้โจทก์ยื่นคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถาในชั้นฎีกาแล้วภายหลังขอถอนคำร้องขอว่าความอย่างคนอนาถาเสีย โดยจะขอนำทรัพย์บางอย่างในคดีไปขายเพื่อชำระค่าธรรมเนียม จำเลยแถลงไม่ค้านในการที่โจทก์จะนำทรัพย์ไปขายแล้วมาชำระค่าธรรมเนียมภายหลัง ศาลจึงสั่งอนุญาตดังนี้ศาลย่อมมีอำนาจสั่งอนุญาตให้โจทก์นำค่าธรรมเนียมมาเสียในภายหลังได้โดยอาศัยมาตรา 23 ประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความแพ่ง เมื่อโจทก์นำเงินค่าธรรมเนียมมาชำระทันภายในกำหนดอายุความฎีกา ฎีกาของโจทก์ย่อมใช้ได้ตามกฎหมาย
