คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยทั้งสองมีอาวุธปืน ได้ร่วมกันชิงทรัพย์นางทองแล้วร่วมกันข่มขืนกระทำชำเรานางสาวสมพร ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๒๗๖, ๒๘๑, ๘๓ จำเลยทั้งสองปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่า จำเลยทั้งสองมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๓๙, ๒๗๖, ๒๘๑, ๘๓, ๙๑ จำคุกในความผิดฐานชิงทรัพย์คนละ ๔ ปี และจำคุกในความผิดฐานข่มขืนกระทำชำเราคนละ๔ ปี รวมจำคุกจำเลยคนละ ๘ ปี
จำเลยทั้งสองอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษายืน
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยทั้งสองฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัยว่า โทษจำคุกไม่เกิน ๕ ปี ตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญา มาตรา ๒๑๘ หมายถึงโทษตามคำพิพากษาของแต่ละกระทงความผิดเป็นรายกระทง มิใช่หมายถึงเอาโทษของแต่ละกระทงความผิดมารวมกัน สำหรับคดีนี้ศาลชั้นต้นพิพากษาเรียงกระทงลงโทษจำเลยในความผิดฐานชิงทรัพย์และฐานข่มขืนกระทำชำเราจำคุกกระทงละ ๔ ปีและศาลอุทธรณ์พิพากษายืน โทษของแต่ละกระทงความผิดที่ลงแก่จำเลยจึงไม่เกิน ๕ ปี
จำเลยทั้งสองจะฎีกาในปัญหาข้อเท็จจริงไม่ได้
ผลคำพิพากษา
พิพากษาให้ยกฎีกาของจำเลยทั้งสองเสีย
