Loading...
กฎหมาย กฎหมาย
Secondary Logo Secondary Logo
กฎหมาย กฎหมาย
กฎหมาย กฎหมาย
หน้าแรก
ปรึกษาทนายความที่ออนไลน์ตอนนี้ ทนายความทั้งหมด
คดีแพ่ง ธุรกิจ และทรัพย์สิน คดีแพ่งทั่วไปและสัญญา หนี้สิน บัตรเครดิต และบังคับคดี คดีที่ดินและอสังหาริมทรัพย์ คดีละเมิดและเรียกค่าเสียหาย คดีหุ้นส่วนและบริษัท คดีธุรกิจและการค้า คดีลิขสิทธิ์และเครื่องหมายการค้า คดีล้มละลายและฟื้นฟูกิจการ คดีคุ้มครองผู้บริโภค คดีอาญา ทุจริต และฟอกเงิน คดีอาญาทั่วไป คดีอาญาทุจริตและประพฤติมิชอบ คดี ป.ป.ช. และ ป.ป.ท. คดีผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีฟอกเงินและยึดทรัพย์ คดียาเสพติด คดีเด็กและเยาวชน คดีครอบครัวและมรดก คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คนไทย) คดีหย่า อำนาจปกครองบุตร (คู่สมรสต่างประเทศ) คดีมรดก พินัยกรรม และทรัพย์สิน คดีครอบครัวและมรดก (ทั่วไป) คดีไซเบอร์และออนไลน์ คดีฉ้อโกงออนไลน์และหลอกโอนเงิน คดีหมิ่นประมาทออนไลน์และโซเชียล คดี พ.ร.บ.คอมพิวเตอร์และอาชญากรรมไซเบอร์ คดีออนไลน์และเทคโนโลยี (ทั่วไป) คดีแรงงาน จราจร และปกครอง คดีแรงงานและการเลิกจ้าง คดีจราจรและอุบัติเหตุรถชน คดีปกครอง วินัยข้าราชการและรัฐวิสาหกิจ คดีเฉพาะทางและระหว่างประเทศ คดีทางการแพทย์และสาธารณสุข คดีบัญชีและภาษีอากร คดีขนส่งทางทะเลและการค้าระหว่างประเทศ คดีประกันภัยและสินไหมทดแทน คดีคนต่างด้าว วีซ่า และใบอนุญาตทำงาน
ให้แพลตฟอร์มเลือกทนายให้ สมัครเป็นทนายความ
Secondary Logo Secondary Logo
ลืมรหัสผ่าน?
สลับบัญชีตัวอย่าง โหมดสาธิต · ไม่ต้องใช้รหัสผ่าน

คำพิพากษาศาลฎีกาที่ 2149/2529

พ.ศ. 2529 ศาลฎีกา

ย่อหลักกฎหมาย

ลูกจ้างที่ทำงานในงานขนส่งไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาในชั่วโมงที่ทำงานเกินเวลาทำงานปกติ แต่จำเลยก็คงมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์สำหรับเวลาที่ทำงานเกินเวลาทำงานปกตินั้น หาใช่ว่าเมื่อลูกจ้างไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาแล้ว จะถูกตัดสิทธิมิให้ได้รับค่าจ้างธรรมดาไปด้วยไม่ แม้โจทก์ที่ 1 ที่ 2 ซึ่งเป็นพนักงานขับรถประจำทางระหว่างจังหวัดและพนักงานต้อนรับประจำรถจะได้เบี้ยเลี้ยงเป็นรายเที่ยว ก็ย่อมมีสิทธิได้ค่าตอบแทนสำหรับเวลาที่ทำงานเกินเวลาปกติตามจำนวนเวลาที่โจทก์ได้ทำงานเกินไปจากวันละ 8 ชั่วโมงนั้น โดยถือเกณฑ์คำนวณค่าจ้างเฉลี่ยเงินเบี้ยเลี้ยงรวมกับเงินเดือน จะได้ค่าจ้างเฉลี่ยวันละหรือชั่วโมงละเท่าใด แล้วนำค่าจ้างเฉลี่ยเป็นรายชั่วโมงนั้นมาคำนวณค่าจ้างดังกล่าว

คำพิพากษาศาลล่าง

ศาลแรงงานกลางพิพากษาให้จำเลยจ่ายค่าทำงานในวันหยุดประจำสัปดาห์ ค่าทำงานในวันหยุดตามประเพณี และค่าทำงานในวันหยุดพักผ่อนประจำปีแก่โจทก์ทั้งสองพร้อมดอกเบี้ย โจทก์และจำเลยทั้งสองสำนวนอุทธรณ์ต่อศาลฎีกาศาลฎีกาแผนกคดีแรงงานวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า "

โจทก์ทั้งสองสำนวนอุทธรณ์เป็นทำนองเดียวกันว่า จำเลยให้โจทก์ทั้งสองทำงานเกินเวลาวันละแปดชั่วโมงโดยไม่ได้รับอนุญาตจากอธิบดี หรือผู้ซึ่งอธิบดีมอบหมาย จึงต้องจ่ายค่าจ้างในชั่วโมงที่จำเลยให้โจทก์โจทก์ทำงานเกินเวลาปกติและเงินเบี้ยเลี้ยงที่จำเลยจ่ายแก่โจทก์ทั้งสอง มิใช่เป็นค่าตอบแทนการทำงานเกินเวลาปกตินั้นศาลฎีกาเห็นว่า ตามประกาศกระทรวงมหาดไทย เรื่องการคุ้มครองแรงงานลงวันที่ 16 เมษายน 2515 ข้อ 36(3) ซึ่งกำหนดว่าลูกจ้างที่ทำงานในงานขนส่งไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาในชั่วโมงที่ทำงานเกินเวลาทำงานปกติ แต่จำเลยก็ยังคงมีหน้าที่ต้องจ่ายค่าจ้างให้แก่โจทก์สำหรับเวลาที่ทำงานเกินเวลาทำงานปกตินั้น หาใช่ว่าเมื่อลูกจ้างไม่มีสิทธิได้รับค่าล่วงเวลาแล้ว

จะถูกตัดสิทธิมิให้ได้รับค่าจ้างธรรมดาไปด้วยไม่และเมื่อได้พิจารณาถึงเงินเดือนของโจทก์ที่ 1 ได้เงินเดือนเพียงเดือนละ 1,110 บาท (วันละ 37 บาท) โจทก์ที่ 2 เดือนละ 810 บาท (วันละ 27 บาท) ด้วยแล้ว จะเห็นได้ว่าเป็นเงินจำนวนน้อยมาก แม้โจทก์ทั้งสองจะได้รับเบี้ยเลี้ยงเป็นรายเที่ยวเมื่อเทียบกับเวลาทำงานที่ต้องทำงานเกินเวลาทำงานปกติแต่ละเที่ยวเป็นส่วนหนึ่งของค่าจ้าง ตามเกณฑ์คำนวณโดยละเอียดของศาลแรงงานกลาง โจทก์ที่ 1 จะได้ค่าจ้างวันละ 115.90 บาทโจทก์ที่ 2 วันละ 61.70 บาท โจทก์ทั้งสองจึงย่อมมีสิทธิได้ค่าตอบแทนสำหรับเวลาที่ทำงานเกินเวลาปกติตามจำนวนเวลาที่โจทก์แต่ละคนได้ทำงานเกินไปจากวันละ 8 ชั่วโมงนั้น ศาลฎีกาได้ตรวจพิจารณาแล้ว

ปรากฏว่าชั่วโมงการทำงานของโจทก์ทั้งสองที่เกินไปในการเดินทางไปและกลับแต่ละเที่ยวระหว่างเดือนตุลาคม 2524ถึงเดือนพฤษภาคม 2526 ตามที่โจทก์ทั้งสองและจำเลยแถลงรับกันในรายงานกระบวนพิจารณาลงวันที่ 9 มกราคม 2527 ว่า โจทก์ที่ 1ได้ขับรถเดินทางไปกลับช่วงเดือนตุลาคมถึงธันวาคม 2524 รวม17 เที่ยว (กรุงเทพ-ยะลา) ช่วงเดือนมกราคมถึงกันยายน 2525รวม 45 เที่ยว (กรุงเทพ-หาดใหญ่) ช่วงเดือนตุลาคม 2525 ถึงมกราคม 2526 รวม 14 เที่ยว (กรุงเทพ-สุไหงโกลก) แต่ละการเดินทาง17, 45 และ 14 เที่ยวดังกล่าวปรากฏว่าโจทก์ที่ 1 ทำงานเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดเที่ยวละ 9, 6 และ 11 เศษ 1 ส่วน 2 ชั่วโมงตามลำดับจากการที่ศาลแรงงานกลางวางเกณฑ์คำนวณค่าจ้างเฉลี่ยเงินเบี้ยเลี้ยงรวมกับเงินเดือนของโจทก์ที่ 1 จะได้ค่าจ้างเฉลี่ยวันละ 115.90 บาทหรือชั่วโมงละ 14.49 บาท จึงเป็นเงินค่าจ้างรวมทุกเที่ยวเดินทางของโจทก์ที่ 1 ซึ่งได้ทำงานเกินเวลาปกติ 584 ชั่วโมง

ชั่วโมงละ14.49 บาท รวมเป็นค่าจ้างที่จำเลยต้องจ่ายเพิ่มให้โจทก์ที่ 1เป็นเงิน 8,462.16 บาท สำหรับโจทก์ที่ 2 ซึ่งทำหน้าที่พนักงานต้อนรับประจำรถเดินทางไปกลับตั้งแต่เดือนตุลาคม 2524 ถึงเดือนพฤษภาคม 2526 รวม 104 เที่ยว เงินเบี้ยเลี้ยงเที่ยวละ 200 บาทค่าจ้างเฉลี่ยเงินเบี้ยเลี้ยงรวมกับเงินเดือนของโจทก์ที่ 2ตามที่ศาลแรงงานกลางวางเกณฑ์คำนวณไว้เฉลี่ยวันละ 61.70 บาทหรือชั่วโมงละ 7.71 บาท โจทก์ที่ 2 ทำงานเกินกว่าที่กฎหมายกำหนดเที่ยวละ 6 ชั่วโมง จึงเป็นจำนวนทั้งสิ้น 624 ชั่วโมง ชั่วโมงละ 7.71 บาท รวมเป็นค่าจ้างที่จำเลยต้องจ่ายเพิ่มให้โจทก์ที่ 2เป็นเงิน 4,812.60 บาท เงินทั้งสองจำนวนนี้จึงเป็นค่าจ้างที่จำเลยต้องจ่ายให้แก่โจทก์ที่ 1 และที่ 2 สำหรับเวลาที่ทำงานเกินเวลาปกติของโจทก์แต่ละคน

อุทธรณ์ของโจทก์ทั้งสองในข้อนี้ฟังขึ้นสำหรับปัญหาที่จำเลยอุทธรณ์ว่า โจทก์ทั้งสองสำนวนไม่มีสิทธิเรียกร้องค่าจ้างในวันหยุดตามประเพณีและในวันหยุดพักผ่อนประจำปีนั้นศาลฎีกาเห็นว่า ตามรายงานกระบวนพิจารณาของศาลแรงงานกลางลงวันที่ 14 กุมภาพันธ์ 2527 จำเลยได้ยอมรับแล้วว่า โจทก์ทั้งสองสำนวนได้ทำงานในวันหยุดประเพณี และในวันหยุดพักผ่อนประจำปี และจำเลยตกลงจะชำระเงินค่าทำงานในวันหยุดดังกล่าวแก่โจทก์ทั้งสองสำนวนตามสิทธิของกฎหมาย ซึ่งจำเลยยังมิได้ชำระ ดังนั้น การที่จำเลยกลับมาอุทธรณ์ในปัญหาข้อนี้จึงเป็นการอุทธรณ์ฝืนข้อที่จำเลยยอมรับมาแล้ว ศาลฎีกาไม่รับวินิจฉัยพิพากษาแก้เป็นว่า ให้จำเลยจ่ายค่าจ้างในส่วนที่ให้โจทก์ที่ 1 ซึ่งทำงานเกินเวลาในวันทำงานตามปกติให้แก่โจทก์ที่ 1ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2524 ถึงเดือนมกราคม 2526 เป็นเงิน8,462.16 บาท และจ่ายแก่โจทก์ที่ 2 ตั้งแต่เดือนตุลาคม 2524ถึงเดือนพฤษภาคม 2526 เป็นเงิน 4,812.60 บาท พร้อมด้วยดอกเบี้ยในอัตราร้อยละสิบห้าต่อปีของต้นเงินแต่ละจำนวน นับแต่วันที่โจทก์แต่ละคนลาออกจนกว่าจะชำระเสร็จ นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลแรงงานกลาง"

ข้อมูลคดี

องค์คณะผู้พิพากษา
สุพจน์ นาถะพินธุ · สมบุรณ์ บุญภินนท์ · เพียร สุมิระ
แหล่งที่มา
เนติบัณฑิตยสภาแผนก
สืบค้นที่ศาลฎีกา
มีเรื่องคล้ายคดีนี้?
เล่าเรื่องของคุณให้ระบบประเมินเบื้องต้นฟรี หรือปรึกษาทนายความที่ดูข้อเท็จจริงของคุณโดยตรง

ข้อมูลคำพิพากษาเพื่อการค้นคว้า ข้อเท็จจริงของแต่ละคดีแตกต่างกัน ไม่ใช่คำแนะนำทางกฎหมายสำหรับเรื่องของคุณ ฉบับที่ใช้อ้างอิงคือฉบับของศาลฎีกา

ติดต่อเรา
เลือกช่องทางที่ต้องการ

ยินดีต้อนรับ 👋
กรอกข้อมูลเพื่อให้เจ้าหน้าที่ติดต่อกลับได้