เนื้อความคำพิพากษา
โจทฟ้องว่าจำเลยเอาหนังโคแห้ง ๗๗ แฟ่น ยากำลังราชสีห์ถอนโรค ๒ ห่อ ยาชงกุมาร ๑ ชวด กะป๋องพ่นน้ำสำหรับรีดผ้า ๑ ไบ ออกไปนอกราชอานาจักรโดยไม่ได้รับอนุญาตและนำออกไปทางแม่น้ำโขงอันมิไช่ทางอนุมัติขอไห้ลงโทส สาลชั้นต้นพิพากสาลงโทสจำเลยและริบของกลาง สาลอุธรน์เห็นว่าจำเลยกะทำผิดกัมเดียวแต่เปนผิดกดหมายหลายบท พิพากสาแก้ไห้ลงโทสจำเลยตามกดหมายบทหนัก คือตามพระราชบัญญัติควบคุมการส่งออกไปและนำเข้ามาไนราชอานาจักรซึ่งสินึค้าบางหย่าง พ.ส.๒๔๘๒ มาตรา ๙ โจทดีกาว่า พ.ร.บ.สุลกากรและพ.ร.บ.ควบคุมการส่งออกและนำเข้ามาไนราชอานาจักรซึ่งสินค้าบางหย่างนั้นมีลักสนะต่างกันหลายประการ จำเลยควนต้องมีผิดเปนสองกะทง สาลดีกาเห็นว่า บทบัญญัติแห่งพระราชบัญญัติทั้งสองที่กล่าวมานั้นเปนเรื่องการนำสิ่งของเข้าหรือออกนอกราชอานาจักรเช่นเดียวกัน
การกะทำของจำเลยที่เปนผิดไนคดีนี้ก็คือ นำสิ่งของออกนอกราชอานาจักร นับว่าเปนกัมเดียวเท่านั้น ของนั้นจะต้องห้ามขาดไม่ไห้นำออก หรือจะต้องเสียพาสีก่อน หาแบ่งการกะทำของจำเลยออกได้ไม่ การกะทำของจำเลยมิไช่ต่างกัมต่างวาระเปนผิดกดหมายหลายบท ไม่ไช่เปนผิดสองแะทง จึงพิพากสายืนตามสาลอุธรน์(ประมูล สุวรรณศร-คง อิสรภักดี-เยี่ยม เลขวนิชธัมวิทักส์)นายเสงี่ยม กุสุมา + - นายไหย่ + -
