คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยใช้มีดปลายแหลมเป็นอาวุธแทงทำร้ายร่างกาย ช. ๑ ครั้ง ที่บริเวณหน้าอกปลายมีดทะลุหัวใจเลือดตกใน โดยจำเลยมีเจตนาฆ่า นาย ช.ถึงแก่ความตายสมดังเจตนาของจำเลย ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘ นางเน้ยได้รับอนุญาตให้เข้าเป็นโจทก์ร่วม
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดและลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๘๘, ๗๒ โจทก์ร่วมและจำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้ให้ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๒๙๐ โจทก์ร่วมและจำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัย
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อเท็จจริงว่า นาย ช. ผู้ตายมาช่วยนางสาว ว. เก็บข้าวของจากห้องพัก ผู้ตายไม่มีอาวุธติดตัว เมื่อจำเลยพูดไล่ผู้ตายไม่ให้มายุ่งเกี่ยวผู้ตายใช้มือผลักหน้าจำเลยเพียง ๑ ครั้ง หลังจากนั้นก็ถูกจำเลยใช้มีดแทง โดยผู้ตายไม่ได้ชกต่อยหรือเตะจำเลยแต่อย่างใด แล้ววินิจฉัยว่า การที่จำเลยใช้มีดแทงทำร้ายผู้ตายฟังไม่ได้ว่าเป็นการกระทำเพื่อป้องกัน การที่ผู้ตายใช้มือผลักใบหน้าจำเลย ๑ ครั้งก่อนถูกจำเลยแทง เพียงเท่านี้ยังไม่พอฟังว่าจำเลยถูกข่มเหงอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรม และการที่จำเลยใช้มีดปลายแหลมตัวมีดและด้ามยาวประมาณ ๑ คืบเศษแทงทำร้ายผู้ตายที่บริเวณหน้าอกอันเป็นอวัยวะส่วนสำคัญของร่างกาย แผลลึกถึง ๑๐ เซนติเมตรทะลุหัวใจ แสดงว่าตั้งใจแทงโดยแรง แม้จะเป็นการแทงเพียงทีเดียวแต่ผู้ตายถึงแก่ความตายหลังเกิดเหตุไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง เช่นนี้ถือว่าจำเลยมีเจตนาฆ่าผู้ตาย
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ ลงโทษจำเลยตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๘๘
