คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีอาวุธปืนพกขนาด .๒๒ ใช้ยิงได้ไม่มีเครื่องหมายทะเบียนของเจ้าพนักงานหนึ่งกระบอก และกระสุนปืนลูกกรด ขนาด .๒๒ จำนวน ๕ นัด ไว้ในครอบครองโดยไม่ได้รับอนุญาต กับจำเลยพกพาอาวุธปืนดังกล่าวไปในเมือง หมู่บ้านทางสาธารณะโดยไม่มีเหตุอันควร และจำเลยได้ร่วมกับพวกใช้อาวุธปลายแหลมแบบกรรไกรแทง และใช้อาวุธปืนดังกล่าวยิงนายจำรูญ น้อยมาก ได้รับอันตรายสาหัส เมื่อสิบตำรวจเอกสอาด อนุโลม เข้าจับกุมจำเลยอันเป็นการปฏิบัติตามหน้าที่ จำเลยได้ใช้อาวุธปืนยิงสิบตำรวจเอกสอาด อนุโลม โดยเจตนาฆ่า แต่กระสุนปืนไม่ถูก เจ้าพนักงานจับจำเลยได้และยึดอาวุธปืน ๑ กระบอก กระสุนปืนที่ยิงแล้วแต่กระสุนไม่ลั่น ๓ นัด ปลอกกระสุนปืนที่ใช้ยิงแล้ว ๒ ปลอกที่จำเลยใช้กระทำผิดเป็นของกลาง
ก่อนคดีนี้ จำเลยเคยต้องคำพิพากษาถึงที่สุดให้ลงโทษจำคุกตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษซึ่งจำเลยกระทำผิดในขณะที่มีอายุเกินกว่า ๑๗ ปี และจำเลยพ้นโทษแล้วภายในเวลา ๕ ปี กลับมากระทำความผิดในคดีนี้อีก ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๒๙๗, ๑๓๘, ๑๔๐, ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๙๒, ๘๓, ๓๗๑ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๗ มาตรา ๓ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๓ และริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ แต่รับเรื่องเคยต้องโทษและพ้นโทษ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้ว พิพากษาว่า จำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๒๙๕, ๒๙๗, ๑๓๘, ๑๔๐, ๒๘๘, ๒๘๙, ๘๐, ๙๒, ๙๓ (ที่ถูกมาตรา ๘๓) พระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ พ.ศ. ๒๔๙๐ มาตรา ๗, ๗๒ พระราชบัญญัติอาวุธปืน (ฉบับที่ ๕) พ.ศ. ๒๕๑๗ มาตรา ๓ ประกาศของคณะปฏิวัติฉบับที่ ๑๑ ลงวันที่ ๒๑ พฤศจิกายน ๒๕๑๔ ข้อ ๓ ให้ลงโทษฐานพยายามฆ่านายจำรูญ น้อยมาก ผู้เสียหายซึ่งเป็นบทหนัก จำคุก ๑๒ ปี ลงโทษฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานซึ่งกระทำการตามหน้าที่ซึ่งเป็นบทหนัก จำคุกตลอดชีวิต แต่ให้เปลี่ยนเป็นจำคุก ๕๐ ปี ลงโทษฐานมีอาวุธปืนโดยไม่ได้รับอนุญาต จำคุก ๖ เดือน และลงโทษฐานพกพาอาวุธปืนไปในที่สาธารณะโดยไม่มีเหตุอันควร ปรับ ๑๐๐ บาท เพิ่มโทษตามมาตรา ๙๒ หนึ่งในสามเป็นจำคุกตามมาตรา ๒๘๘, ๘๐ มีกำหนด ๑๖ ปี จำคุกตามมาตรา ๒๘๙, ๘๐ มีกำหนด ๖๖ ปี ๘ เดือน ฐานมีอาวุธปืนมีกำหนด ๘ เดือน จำเลยรับสารภาพฐานมีอาวุธปืนและพกพาอาวุธปืน ลดโทษให้กึ่งหนึ่งคงจำคุกฐานมีอาวุธปืน ๔ เดือน ปรับฐานพกพาอาวุธปืน ๕๐ บาท รวมเป็นโทษจำคุก ๘๓ ปี ปรับ ๕๐ บาท ริบของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่า จำเลยอายุ ๑๙ ปี ลดมาตราส่วนโทษให้ ๑ ใน ๓ ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๗๖ คงจำคุกฐานพยายามฆ่านายจำรูญ น้อยมาก ผู้เสียหายมีกำหนด ๘ ปี จำคุกฐานพยายามฆ่าเจ้าพนักงานมีกำหนด ๓๓ ปี ๔ เดือน รวมโทษจำคุกสองฐานนี้ ๔๑ ปี ๔ เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา ๙๒ หนึ่งในสาม คงจำคุก ๕๕ ปี ๑ เดือน ๑๐ วัน สำหรับความผิดต่อพระราชบัญญัติอาวุธปืนฯ ลดมาตราส่วนโทษให้ ๑ ใน ๓ คงจำคุก ๔ เดือน เพิ่มโทษตามมาตรา ๙๒ หนึ่งในสาม เป็นจำคุก ๕ เดือน ๑๐ วัน ลดฐานรับสารภาพตามมาตรา ๗๘ กึ่งหนึ่ง คงจำคุก ๒ เดือน ๒๐ วัน รวมเป็นโทษทั้งหมดจำคุก ๕๕ ปี ๖ เดือน ๒๐ วัน (ที่ถูกรวมแล้วต้องเป็นโทษจำคุก ๕๕ ปี ๔ เดือน) ปรับ ๕๐ บาท นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น
ศาลฎีกาวินิจฉัย
จำเลยฎีกา
ศาลฎีกาวินิจฉัยข้อกฎหมายว่า
ที่จำเลยฎีกาว่า การที่กระสุนปืนไม่ลั่นเพราะเข็มแทงชนวนไม่แรงพอหรือเข็มแทงชนวนแทงไม่ถูกตำแหน่งแก๊ป ถือได้ว่าการกระทำของจำเลยไม่บรรลุผล เพราะเหตุอาวุธปืนที่จำเลยใช้ในการกระทำความผิดไม่แข็งแรงพอ กรณีต้องด้วยประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๑ ซึ่งให้ลงโทษไม่เกินกึ่งหนึ่งของโทษที่กฎหมายกำหนดไว้สำหรับความผิดนั้น
ศาลฎีกาเห็นว่า การที่จำเลยใช้อาวุธปืนซึ่งบรรจุกระสุนปืนยิงสิบตำรวจเอกสอาดในระยะกระชั้นชิด ๓ นัด แต่กระสุนปืนไม่ลั่น โดยมีรอยตำหนิที่จานท้ายกระสุนปืนซึ่งเกิดจากเข็มแทงชนวนของอาวุธปืนกระทบเช่นนี้ถือได้ว่า การกระทำไม่บรรลุผล จึงเป็นพยายามฆ่าตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๘๐ ซึ่งต่างกับอาวุธปืนที่ไม่บรรจุกระสุนปืน หรือปืนที่ใช้ยิงไม่ได้ซึ่งเป็นปัจจัยที่ใช้ไม่สามารถบรรลุผลอย่างแน่แท้ ฎีกาจำเลยฟังไม่ขึ้น แต่ที่ศาลอุทธรณ์พิพากษาเรียงกระทงลงโทษจำเลยโดยรวมเป็นโทษจำคุกจำเลยทั้งหมด ๕๕ ปี ๖ เดือน ๒๐ วัน นั้นไม่ถูกต้อง ที่ถูกรวมแล้วต้องเป็นโทษจำคุก ๕๕ ปี ๔ เดือน
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่า รวมเป็นโทษจำคุกจำเลยทั้งหมด ๕๕ ปี ๔ เดือน นอกจากที่แก้คงให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
