คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยมีเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ซึ่งเป็นเกลือของเฮโรอีน อันเป็นยาเสพติดให้โทษ จำนวน 2 หลอด ไว้เพื่อจำหน่ายจ่ายแจกโดยมิได้รับอนุญาตตามกฎหมาย ต่อมาจำเลยได้ขาย จำหน่าย หรือจ่ายแจกเฮโรอีนไฮโดรคลอไรด์ฯ ให้แก่ผู้มีชื่อจำนวน 2 หลอด ขอให้ลงโทษตามพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษพ.ศ. 2465 ฯลฯจำเลยให้การรับว่ามียาเสพติดให้โทษของกลางไว้จริง แต่มิได้จำหน่ายศาลชั้นต้นฟังว่าจำเลยมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายและก็ได้จำหน่ายเฮโรอีนที่มีอยู่นั้นไปจนหมดสิ้นในวาระเดียวกัน จำเลยจึงมีความผิดฐานจำหน่ายเฮโรอีนเพียงกรรมเดียว พิพากษาว่าจำเลยมีความผิดพระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ พ.ศ. 2465 มาตรา 20 ทวิ พระราชบัญญัติยาเสพติดให้โทษ (ฉบับที่ 4)พ.ศ. 2504 มาตรา 6 จำคุก 5 ปี
จำเลยรับสารภาพชั้นสอบสวนลดโทษให้1 ใน 3 ตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 78 คงจำคุก 3 ปี 4 เดือน ริบของกลางโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่าเฮโรอีนที่โจทก์ฟ้องว่าจำเลยมีไว้เพื่อจำหน่ายกับเฮโรอีนที่จำเลยจำหน่ายให้แก่พลตำรวจประเสริฐนั้น คือเฮโรอีนจำนวนเดียวกันนั้นเอง ไม่มีเฮโรอีนจำนวนอื่นที่จำเลยอีก การกระทำของจำเลยดังกล่าวเป็นความผิดกรรมเดียว หาใช่เป็นความผิดสองกรรมต่างกัน คือจำเลยมีเฮโรอีนไว้เพื่อจำหน่ายเป็นความผิดสำเร็จเด็ดขาดไปแล้วกรรมหนึ่ง เมื่อจำเลยจำหน่ายเฮโรอีนดังกล่าวเป็นความผิดอีกกรรมหนึ่งต่างหากดังที่โจทก์ฎีกาไม่พิพากษายืน
