คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจใช้ขวดสุราเป็นอาวุธตีทำร้ายร่างกายนายสุรินทร์พนักงานที่ดินอำเภอผู้ได้รับคำสั่งแต่งตั้งจากนายอำเภอให้เป็นเจ้าหน้าที่จัดงานปีใหม่และเป็นกรรมการจำหน่ายบัตรผ่านประตูซึ่งเป็นเจ้าพนักงานผู้กระทำตามหน้าที่ และเพราะเหตุที่กระทำตามหน้าที่ไม่ยอมให้จำเลยผ่านประตูเข้าไปในบริเวณงานโดยไม่มีบัตรจำเลยได้ลงมือกระทำความผิดแล้ว แต่กระทำไม่ตลอดเพราะขณะยกขวดจะตีมีผู้จับมือจำเลยไว้ได้ จำเลยจึงทำร้ายไม่สำเร็จ ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 296, 80จำเลยให้การรับสารภาพศาลชั้นต้นเห็นว่า การที่นายอำเภอแต่งตั้งพนักงานที่ดินเป็นเจ้าหน้าที่จัดงานปีใหม่และเป็นกรรมการจำหน่ายบัตรผ่านประตูหาทำให้พนักงานที่ดินนั้นเป็นเจ้าพนักงานของการจัดงานปีใหม่ด้วยไม่จำเลยมีผิดฐานพยายามทำร้ายร่างกายบุคคลธรรมดาทั่ว
ๆ ไปตามมาตรา 295 ประกอบด้วยมาตรา 80 พิพากษาให้ปรับจำเลย 300 บาทลดฐานรับสารภาพตามมาตรา 78 กึ่งหนึ่ง คงปรับ 150 บาท ของกลางริบโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษายืนโจทก์ฎีกาศาลฎีกาเห็นว่า แม้นายสุรินทร์ผู้เสียหายในฐานะรับราชการเป็นพนักงานที่ดินอำเภอจะเป็นเจ้าพนักงานตามกฎหมายอยู่แล้วก็ดีแต่การที่ได้รับแต่งตั้งจากนายอำเภอให้เป็นกรรมการเจ้าหน้าที่จัดงานปีใหม่ มีหน้าที่จำหน่ายบัตรผ่านประตู หาทำให้นายสุรินทร์มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานกระทำการตามหน้าที่ไม่ เพราะการเป็นกรรมการเจ้าหน้าที่จัดงานปีใหม่ มิใช่ตำแหน่งหน้าที่ในราชการเป็นเรื่องนายสุรินทร์ช่วยเหลือนายอำเภอปฏิบัติงานพิเศษเป็นการส่วนตัวเท่านั้น จึงไม่มีฐานะเป็นเจ้าพนักงานกระทำการตามหน้าที่โดยชอบด้วยกฎหมาย คำพิพากษาศาลอุทธรณ์ชอบแล้ว ฎีกาโจทก์ฟังไม่ขึ้นพิพากษายืน ให้ยกฎีกาโจทก์
