คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยพาอาวุธปืนที่จำเลยได้รับอนุญาตให้มีและใช้ติดตัวไปในหมู่บ้านและทางสาธารณะโดยไม่ได้รับใบอนุญาต2 ครั้งและร่วมกับพวกฆ่าผู้ตายทั้งสามโดยไตร่ตรองไว้ก่อน ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289, 371, 83, 91 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ.2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมประมวลกฎหมายอาญา (ฉบับที่ 6) พ.ศ.2526 มาตรา 4 คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม 2519 ข้อ3, 7 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2522 มาตรา 5 ริบของกลาง
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิจารณาแล้วพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 288, 289, 371 พระราชบัญญัติอาวุธปืนเครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ.2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม 2519 ข้อ 3, 7 จำเลยได้กระทำความผิดหลายกรรมต่างกันสำหรับความผิดฐานฆ่าผู้อื่นให้ลงโทษประหารชีวิตจำเลย เมื่อศาลลงโทษประหารชีวิตจำเลยแล้วจึงไม่ลงโทษจำเลยในความผิดฐานพาอาวุธปืนอีก ริบของกลาง
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษาแก้เป็นว่าให้ยกฟ้องเฉพาะข้อหาพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับใบอนุญาต นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลชั้นต้น โจทก์และจำเลยฎีกา ศาลฎีกาฟังข้อเท็จจริงว่าขณะเกิดเหตุจำเลยไม่ได้รับใบอนุญาตให้มีอาวุธปืนติดตัว จำเลยจึงมีความผิดฐานพาอาวุธปืนโดยไม่ได้รับใบอนุญาตและกำหนดโทษจำเลยสำหรับความผิดฐานนี้ในตอนพิพากษา
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้เป็นว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา289 (4), 83 ให้ประหารชีวิตและมีความผิดตามพระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิง และสิ่งเทียมอาวุธปืนพ.ศ.2490 มาตรา 8 ทวิ, 72 ทวิ คำสั่งของคณะปฏิรูปการปกครองแผ่นดินฉบับที่ 44 ลงวันที่ 21 ตุลาคม 2519 ข้อ3, 7 พระราชบัญญัติอาวุธปืน เครื่องกระสุนปืน วัตถุระเบิด ดอกไม้เพลิงและสิ่งเทียมอาวุธปืน (ฉบับที่ 7) พ.ศ.2522 มาตรา 5 รวม 2 กระทงจำคุกกระทงละ 1 ปีเมื่อรวมโทษทุกกระทงแล้วคงประหารชีวิตจำเลยสถานเดียว นอกจากที่แก้ให้เป็นไปตามคำพิพากษาศาลอุทธรณ์.
