คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยขับรถโดยประมาท ทำให้ผู้เสียหายได้รับบาดเจ็บ
จำเลยให้การปฏิเสธ
คำพิพากษาศาลล่าง
ศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามพระราชบัญญัติจราจรและประมวลกฎหมายอาญา มาตรา ๓๙๐ ให้ปรับ ๖๐๐ บาท
จำเลยอุทธรณ์
ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับให้ยกฟ้อง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
โจทก์ร่วมฎีกา
ศาลฎีกาเห็นว่า สำหรับความผิดพระราชบัญญัติจราจรฯ โจทก์ร่วมไม่ใช่ผู้ได้รับความเสียหายเนื่องจากการกระทำผิดฐานนี้โดยตรง โจทก์ร่วมจึงไม่ใช่ผู้เสียหายตามประมวลกฎหมายวิธีพิจารณาความอาญามาตรา ๒(๔) ไม่มีสิทธิฎีกา ขอให้ลงโทษจำเลยในความผิดตามพระราชบัญญัติจราจร สำหรับความผิดฐานขับรถโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นได้รับอันตรายแก่กาย อันเป็นความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๐ นั้น ปรากฏว่านายวิชัยโจทก์ร่วมได้รับบาดเจ็บเพียงโหนกแก้มขวาหนังถลอกโตกลมประมาณ ๓ เซ็นติเมตร เข่าขวาบวมโตกลมประมาณ ๕ เซ็นติเมตร ศอกซ้ายรอยหนังถลอกโตกลมประมาณ ๕ เซ็นติเมตร รักษาประมาณ ๔ วัน ยังถือไม่ได้ว่านายวิชัยโจทก์ร่วมได้รับอันตรายแก่กายตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา ๓๙๐ เมื่อคดีไม่มีทางลงโทษตามมาตรา ๓๙๐ ได้ ศาลฎีกาไม่จำต้องวินิจฉัยว่าการกระทำของจำเลยเป็นการกระทำโดยประมาทหรือไม่
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน.
