คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่า จำเลยบังอาจพรากนางสาวนิสาชล แซ่ฉิ่น ผู้เยาว์อายุ 17 ปีเศษไปจากบิดามารดาเพื่อการอนาจาร โดยนางสาวนิสาชลไม่เต็มใจไปด้วย และจำเลยได้ใช้อุบายหลอกลวงพานางสาวนิสาชลไปกระทำอนาจารกระทำชำเรา ขอให้ลงโทษตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 284, 318 ประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 10, 12จำเลยให้การรับว่าได้พานางสาวนิสาชลไปโดยนางสาวนิสาชลเต็มใจไปด้วยศาลชั้นต้นพิพากษายกฟ้องโจทก์อุทธรณ์ศาลอุทธรณ์พิพากษากลับว่าจำเลยมีความผิดตามประมวลกฎหมายอาญามาตรา 318 วรรคท้าย ซึ่งแก้ไขโดยประกาศของคณะปฏิวัติ ฉบับที่ 11 ข้อ 12 เพิ่มโทษแล้วจำคุก 4 ปี ลดโทษหนึ่งในสาม คงจำคุก 2 ปี 8 เดือนจำเลยฎีกาศาลฎีกาวินิจฉัยว่า ข้อเท็จจริงฟังได้ว่าวันเกิดเหตุจำเลยพาผู้เสียหายไปจากบิดามารดาผู้เสียหายจริง
ศาลฎีกาวินิจฉัย
มีปัญหาต้องวินิจฉัยว่า จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 318 หรือไม่ โจทก์มีนางสาวนิสาชล แซ่ฉิ่น ผู้เสียหายเป็นพยานสำคัญ ข้อเท็จจริงได้ความจากผู้เสียหายว่าจำเลยชวนผู้เสียหายไปเที่ยวสวนลุมพินี ผู้เสียหายไม่ไป จำเลยจึงอ้างว่าจะพาผู้เสียหายไปส่งที่โรงเรียน แล้วจำเลยก็เรียกรถแท็กซี่มา ผู้เสียหายคิดว่าจำเลยจะพาไปส่งโรงเรียนจริง ๆ จึงยอมขึ้นรถแท็กซี่ไปกับจำเลย แสดงว่าจำเลยใช้อุบายหลอกลวงพาผู้เสียหายไป ขณะอยู่บนรถแท็กซี่ เมื่อผู้เสียหายรู้ว่ารถแท็กซี่ไม่ไปส่งโรงเรียนได้ต่อว่าจำเลย ๆ บังคับให้คนขับขับไปเรื่อย ๆ ผู้เสียหายจึงไม่กล้าขอความช่วยเหลือจากคนขับรถแท็กซี่ ตอนจำเลยพาผู้เสียหายไปที่บ้านแห่งหนึ่งโดยอ้างว่าเป็นบ้านของพี่ชาย
ผู้เสียหายก็ขอร้องให้จำเลยพากลับบ้าน จำเลยว่ารอให้พี่ชายกลับมาก่อน ไม่มีค่ารถแท็กซี่ แสดงว่า เป็นเรื่องหลอกลวงผู้เสียหายทั้งสิ้น การที่ผู้เสียหายมิได้ร้องขอความช่วยเหลือจากชาวบ้านใกล้เคียงก็ดี และร่วมประเวณีกับจำเลยก็ดี น่าจะเป็นเรื่องจำยอมเพราะตกอยู่ในที่บังคับพฤติการณ์ของผู้เสียหายเชื่อได้ว่าผู้เสียหายไม่เต็มใจไปกับจำเลย จำเลยกระทำความผิดตามประมวลกฎหมายอาญา มาตรา 318
ผลคำพิพากษา
พิพากษายืน
