คำฟ้องและคำให้การ
โจทก์ฟ้องว่าจำเลยใช้มีดพกปลายแหลมแทงนางประพิศตายโดยเจตนา ขอให้ลงโทษจำเลยรับว่าแทงนางประพิศตายจริง แต่แทงโดยบันดาลโทสะศาลชั้นต้นพิพากษาว่าจำเลยมีความผิดตามกฎหมายลักษณะอาญามาตรา 249 ให้จำคุกตลอดชีวิตลดตามมาตรา 55 ประกอบมาตรา 38 คงจำคุกไว้ 10 ปีจำเลยอุทธรณ์ศาลฟังว่าต่างบันดาลโทสะเข้าวิวาทต่อสู้กันที่ศาลชั้นต้นว่าจำเลยกระทำไปเพราะถูกยั่วโทสะโดยโจทก์ไม่อุทธรณ์นั้นนับว่าเป็นผลดีแก่จำเลยอยู่แล้ว พิพากษายืนแต่มีผู้พิพากษานายหนึ่งมีความเห็นแย้งว่าควรฟังว่าจำเลยกระทำโดยบันดาลโทษะ และนอกจากลดโทษตามมาตรา 55 แล้วควรลดโทษฐานรับสารภาพตามมาตรา 59 ให้อีกกึ่งหนึ่งจำเลยฎีกาศาลฎีกาเชื่อว่าจำเลยเป็นคนมีความประพฤติดี
ผู้ตายภริยาจำเลยเป็นคนปากจัด เหตุที่เกิดทำร้ายกันขึ้นเนื่องจากผู้ตายโกรธจำเลยซึ่งตักเตือนแต่โดยดีในฐานสามีหัวหน้าครอบครัวและผู้ตายกล่าวอย่างสามหาวอวดดีว่า "มึงไม่ใช่พ่อกู อย่ามาสั่งสอนกู" เมื่อถูกจำเลยตบหน้า ผู้ตายกลับเอาปืนมายิงจำเลยแต่ไม่ถูก จำเลยตามเข้าไปในห้องผู้ตายยังเอามีดจะแทงจำเลยอีกจึงถูกจำเลยแทงถึงตายพฤติการณ์ดังกล่าวฟังได้ว่าจำเลยกระทำไปโดยบันดาลโทสะ เนื่องจากถูกผู้ตายทำการยั่วโทสะอย่างร้ายแรงด้วยเหตุอันไม่เป็นธรรมและจำเลยได้ทำร้ายผู้ตายไปในระยะกระชั้นชิดติดต่อกันนั้นเอง การกระทำของจำเลยไม่ใช่ป้องกันตัวเพราะขณะนั้นผู้ตายถูกจำเลยแย่งมีดจนมีดตกไปแล้ว
ผลคำพิพากษา
พิพากษาแก้ให้ลดโทษจำเลยตามกฎหมายลักษณะอาญา มาตรา 59 อีกกึ่งหนึ่งคงให้จำคุกจำเลย 5 ปี นอกจากนี้ยืน
